123سازمان يافتگى به مراتب بيشترى برخوردارند. داورى كنندهها، طبق اعلام قبلى براى حركتِ دسته جمعى براى زيارات و يا انجام مناسك و. . . سر وقت آمادهاند و از جمعيت جدا نميشوند و در پايان، جا نميمانند و گم نميشوند. اما ملاحظهگرها يا دير ميآيند يا جا ميمانند و يا سرانجام گم ميشوند.
ملاحظه كنندهها، بيشتر در كلاس درس و يا هرجا كه مطلبى گفته ميشود يادداشت ميكنند. يكى از دلايل اين كار آن است كه آن ها به دادهاى اطلاعاتى بسيار بيشترى نياز دارند. استدلال آنها اين است كه ممكن است اكنون به آن نياز نداشته باشيم اما بعداً به آن احتياج خواهيم داشت.
3. داورى كنندهها بيشتر به اصول كارى محكمترى معتقدند و حال آنكه ملاحظه كنندهها تفريح را ترجيح ميدهند؛ به عبارت ديگر، داورى كنندهها اغلب احساس اضطرار ميكنند كه كارشان را هرچه زودتر به پايان برسانند و بعد به استراحت و تفريح بپردازند، اما ملاحظهكنندهها بيشتر ميخواهند تفريح كنند و راحت باشند و زمانيكه نوبت به انجام كار اضطرارگونه رسيد، دست به كار ميشوند. البته منظور اين نيست كه داورى كنندهها با وجدان وملاحظهكنندهها تنبل هستند. بلكه مسألۀ اصلى طرز نگرش آنها در بارۀ زمان است.
نكته: چهار بُعد شخصيتى، ميتواند در هم ادغام شود و به صورت تداخلى در افراد باشد؛ از اينرو بايد توجه داشت كه برخى ممكن است درونگرا، حسى، منطقى وداوريكننده باشندكه در اين صورت، ابعاد چهار گانۀ شخصيت به صورت متفاوت در افراد يافت ميشود. با توجه بهآنچه گفته شد، شخصيت هر فرد از چهار بُعد جداگانه تشكيل شده است و جمع اين ويژگيها در يك فرد، مى تواند شخصيت كلى را تشكيل دهد كه با هر يك از اجزا تفاوت داشته باشد، اما شناخت آن، بدون شناسايى اجزاى تشكيل دهنده آن نيز ممكن نيست.
4. رفتار وسلوك.
داوريكنندهها، رسميتر، متعارفتر وسنتيتر هستند، در حالى كه ملاحظه كنندهها، بيشتر خودمانى، غير متعارف و غير سنتى ميباشند. داورى كننده ها هميشه شتاب زده هستند.
5. چگونگى معاشرت و سخن گفتن با ديگران
از برجستهترين خصلتِ داوريكنندهها، قاطعيت آنها است، اما ملاحظهكنندهها، به عكس، معمولاً در تصميمگيرى با دشوارى روبهرو ميشوند، در حاليكه داورى كنندهها بلافاصله تصميم ميگيرند.
داوريكنندهها با قاطعيت و اطمينان زياد حرف ميزنند. اما ملاحظهكنندهها به حرفيكه ميزنند