41ابوقتاده به محض ورود به مدينه، به ديدار عايشه شتافت وگفت‌وگوهايى ميان آنان انجام گرفت. در پايان، عايشه گفت: اى ابوقتاده، نبايد چيزى مانع آن شود كه من حقّى دربارۀ على بن ابى‌طالب بگويم و آن اين است كه از پيامبرخدا شنيدم دربارۀ على فرمود:
«تفترق أمّتي على فرقتين، تمرق بينهما فرقة محلّقون رئوسهم مخفّون شواربهم. . . . يقرئون القرآن لاتتجاوز تراقيهم، يقتلهم أحبّ النّاس إلى و أحبّهم إلى الله تعالى» .23
«امّتم به دو گروه تقسيم مى‌شوند؛ گروهى از دين خارج مى‌شوند، سرهايشان را مى‌تراشند، شارب‌هاى خود را كوتاه مى‌كنند. قرآن تلاوت مى‌كنند كه از حنجره‌شان تجاوز نمى‌كند. اين گروه را كسانى مى‌كشند كه نزد من و خداوند محبوبترين بندگان خدايند.»
چون عايشه اقرار به حقانيت على (ع) كرد، ابوقتاده گفت: حال كه مى‌دانى على محبوبترين آفريدۀ خدا در نزد پيامبر و خداوند است اكنون چرا با او به مخالفت برخاسته‌اى؟ ! عايشه از پاسخ طفره رفت.
تاريخ وفات ابوقتاده
«ابوقتاده در سال 48 يا 50 هجرى، پس از خلافت اميرمؤمنان و دوران امامت امام مجتبى (ع) در مدينه از دنيا رفت و در بقيع دفن گرديد.»24
17. قيس بن سعد بن عباده
نامش قيس، كنيه‌اش ابو عبدالله، پدرش سعد بن عباده، رييس قبيلۀ خزرج بود و مادرش فكهيه نام داشت. ولادتش را اندكى پيش از ظهور اسلام دانسته‌اند. او در همان روزهاى نوجوانى و در سن 12 سالگى به پيامبرخدا (ص) گرايش يافت و به گروه مسلمانان پيوست و از صحابۀ مكّى پيامبر شمرده مى‌شود.
با پيامبرخدا به مدينه هجرت كرد و پس از غزوۀ بنى‌المصطلق، در همۀ جنگ‌هاى آن حضرت شركت داشت. در مكه كنار رسول الله و در مدينه همگام با آن حضرت بوده و خدمات فراوانى را در جبهه‌هاى جنگ به اسلام و پيامبر نموده است.
حضور در واقعۀ غدير
طبق نقل ابن اثير در «اُسدالغابه» ، قيس بن سعد در واقعۀ غدير حضور داشت و با توجه به ايمان عميقى كه به پيامبر و بيانات آن حضرت داشت، يكى از دوازده نفرى است كه با ابوبكر، روياروى شد و در اثبات فضيلت و حقانيت على (ع) دفاعيه‌هاى فراوانى را ارائه كرد. على (ع) او و همراهانش را به آرامش دعوت كرد و آنان به اعتراض كلامى بسنده كردند.
حضور در نبردهاى دوران امام على و امام مجتبى (ع)
«قيس بن سعد» در نبردهاى جمل، صفين و نهروان، حضورى چشمگير داشت و به جانبازى پرداخت و جراحاتى برداشت. او در دوران على (ع) به فرماندهى شرطۀ‌الخميس رسيد و از ياران با وفاى على (ع) بود.»25
قيس بن سعد دركنار على (ع) افتخار مى‌كرد و به خود مى‌باليد كه همگام با شخصيتى است كه محبوبترين فرد در نزد خدا و رسول‌است.
ايشان، همچنين مدتى را از ناحيۀ على (ع) فرماندار آذربايجان بود ودر زمان امام مجتبى (ع) از فرماندهان و پيشقراولان سپاه آن حضرت به شمار مى‌رفت و پس از امام مجتبى (ع) جزو محبّان و پيروان امام حسين (ع) بوده است.
بازگشت به مدينه و لبيك دعوت الهى
چنان‌كه از ماجراى زندگى وى برمى‌آيد و ابن‌اثير به آن اشاراتى رمزى و كوتاه نموده، قيس در سال 19 پس از هجرت، در فتح مصر شركت كرد و مدتى را همانجا ساكن شد تا اين كه در ماجراى اعتراض و شورش مردم مدينه عليه عثمان و قتل وى و خلافت على (ع) به مدينه بازگشت. او همچنين در كوفه، در