97الإسلام فإنّه من المؤمنين له مثل ما لهم و عليه مثل ما عليهم؛ و من كان على نصرانيّة أو يهودية فإنّه لا يرد عنها» .
«هر يهودى و يا نصرانى (مسيحى) كه مسلمان شود و اسلام پاك و خالصى اظهار نمايد از جمله گروه مومنان و مسلمانان است هر آنچه مسلمانان دارند شامل او نيز مىشود و در نفع و ضرر با آنها شريك است و هر كه در يهوديت يا نصرانيت خود باقى بماند هرگز مجبور به ترك دين خود نمىشود.» 1صبر و مداراى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بر بدرفتارى يهود
پيامبر صلى الله عليه و آله در مقابل بدرفتارى يهوديان صبور بود و از نفاقشان چشم مىپوشيد و آنها را با مسلمانان برابر مىگرفت و به آداب و رسوم دينى آنان احترام مىگذاشت. بر پيمان هايى كه با يهوديان بسته بود، استوار بود و اگر يكى از يهوديان بر خلاف پيمان رفتار مىكرد تنها به مجازات او اكتفا مىكرد و ديگران را به گناه او نمىگرفت، چنان كه ده بار «كعب ابن اشرف» و «سلامبن ابى حقيق» كه به مسلمانان خيانت كرده بودند، همين روش را به كار بست و متعرض يهوديان ديگر نشد.
پيامبر صلى الله عليه و آله با يهوديان مدارا مىكرد و وقتى پيمان خود را مىشكستند و بر آنها دست مىيافت، در مجازاتشان حد اعتدال را نگه مىداشت و يا به حكم كسى كه يهوديان او را به داورى انتخاب كرده بودند، رضايت مىداد. در واقع رفتار پيامبر صلى الله عليه و آله با يهوديان خيلى ملايمتر از رفتار وى با مردم قريش و ديگر قبايل عرب بود. 2پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و بيت المدارس يهود
مدارس و ديگر امكانهاى متعلق به يهوديان مورد احترام پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان بود. يهوديان آزادانه در اين مدارس به فعاليتهاى تبليغى و دينى خود مشغول بودند و مسلمانان متعرض آنها نمىشدند.
و حتى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در مدارس يهود حاضر مىشد و با استفاده از استدلال و منطق روشن، با علماى يهود به گفتگو مىنشست. خانه هايى كه آيين يهود در آنجا تدريس مىشد، و كودكان و جوانان در آنجا درس دينى فرا مىگرفتند، «بيت المدارس» يا «بيت الدراس» مىناميدند.
روزى پيامبر صلى الله عليه و آله بر يكى از اين مدارس وارد شد و كسانى كه در آن جا بودند همه را به آيين خود دعوت كرد. دو نفر از بزرگان