96ناديده گرفته و با عفو و اغماض پاسخ مىدادند!
پيامبر صلى الله عليه و آله شخصاً در مراسم اجتماعى آنان شركت مىكرد و از آنان قرض مىگرفت و به عيادت بيمارانشان مىرفت و در مراسم تشييع جنازۀ يهوديان شركت و با آنان ابراز همدردى مىنمود و مانند يك فرد عادى با آنان معامله مىكرد و ساير مسلمانان نيز يهوديان مدينه را همپيمان و جزو ملت خود مىدانستند و رفتارشان براساس همين اصل محكم و استوار بود. 1يهوديان علاوه بر اينكه در تجارت، داد و ستد و فعاليتهاى اجتماعى آزاد بودند، در مراسم عبادى و فعاليتهاى مذهبى آزادى كامل داشتند. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله دعوت اسلامى و پيام الهى را به همه و از جمله يهوديان ابلاغ مىكرد ولى هيچگاه آنان به ترك دين و عقايد خود مجبور نبودند.
پيامبر صلى الله عليه و آله خواهان ابلاغ رسالت جهانى خود بود. طبيعى است كه چنين امرى در محيط آرام و بدون جنگ و خونريزى ممكن است. آن حضرت در اوّلين فرصتى كه برايش پيش آمد و با انعقاد پيمان صلح حديبيه - كه بايد آن را شاهكار و نقطه عطف سياست جهانى و به اصطلاح امروزىها، ديپلماسى پيامبر، به حساب آورد - كار دعوت و ابلاغ رسالت جهانى خود را آغاز كرد و بعد از بسته شدن «پيمان صلح حديبيه» با كفار مكه و تحكيم پايههاى داخلى قدرت، در سال هفتم هجرت، كار دعوت و ابلاغ رسالت جهانى خود را آغاز كرد.
پيامبر با اعزام سفرا و مبلّغين تعليم ديده، مجرّب، دنيا ديده و مؤمن و مجاهد همراه با ارسال نامههايى سرشار از نكتههاى دقيق سياسى و تبليغى، در عرض مدت كوتاهى توانست قلب ميليونها انسان جاهل، ظالم و بت پرست و ماده پرست و كافر را متوجه خدا كند و اين موفقيت در دنيا از بسيارى جهات بى نظير است. 2توصيه پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد يهود و نصاراى يمن
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در يك دستورالعمل ارشادى و حكومتى به «عمروبن حزم» كه او را به يمن فرستاد تا مردم را به تعاليم اسلام فراخواند، نوشت كه نسبت به همه اقشار مردم يمن حتى يهود و نصارى، دستورات اسلام را پياده كند. در فقره 21 اين عهد نامه آمده است:
«وَ إنّه من أسلم من يهوديّ أو نصرانيّ إسلاماً خالصاً من نفسه وَدانَ بدين