87يارى نگردند. هر گاه مسلمانان، يهود را به مصالحه دعوت كردند، بايد بپذيرند و همچنين هرگاه يهود، مسلمانان را به مصالحه دعوت كردند.
2. در هنگام جنگ، يهوديان نيز بايد در هزينه با مسلمانان شركت كنند. مسلمانان هزينۀ خود و يهود، هزينه خودش را پرداخت نمايد.
3. مسلمانان و يهوديان هم پيمان، يك امتاند، مسلمانان دين خود را دارند و يهوديان دين خود را؛ مگر كسى كه ستم و گناه مرتكب شود.
4. بر مسلمانان و يهوديان لازم است كه بر ضدّ دشمنان منطقه هماهنگى و همراهى نمايند.
5. هيچ انسانى به خاطر گناه هم پيمانش مواخذه نمىشود.
6. لازم است مظلومان را درميان خود يارى نمايند.
7. هيچ كافرى پناه داده نمىشود، مگر با رعايت مصالح مسلمانان و يهوديان.
8. همسايه همانند خويشتن است و نبايد مورد تعدّى قرار گيرد.
9. بر مسلمانان و يهوديان لازم است كه در ميان خود، بر مهاجمانى كه به مدينه هجوم آورند، هميارى نمايند.
10. ميان مسلمانان و يهوديان پند، اندرز و خيرخواهى حاكم است.
حقوق ساكنان منطقه (اعم از مسلمان، يهودى و مشرك)
1. اين پيمان نمىتواند به عنوان سيرى براى ستمگر يا گناهكار محسوب شود.
2. يثرب بر حسب اين پيمان بر تمامى اهل منطقه حرم (و مورد احترام) است؛ چنانكه «مكه» بر حسب فرمان الهى حرم مىباشد.
3. قريش و هوادارانش نبايد پناه داده شوند.
ماده مخصوص مشركين در پيمان
مشركين مدينه حق ندارند قريش را، مالى يا جانى پناه دهند. 12. صلح حديبيه (پيمان صلح پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با مشركان مكه)
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مسافرتى صلح جويانه و مسالمتآميز كرد؛ بدين قرار كه كاروانى حدود 1800 نفر براى حج آماده نمود و از قبايل عرب، هر چند مشرك بودند، دعوت به همراهى نمود. تا بدين وسيله، هم تبليغى از اسلام شده باشد و هم چهرۀ واقعى قريش