86
صليبىها پيشتر نيز نقشۀ حمله به مدينۀ منوره و نبش قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و تخريب روضۀ نبوى را در سر داشتند كه اين واقعه در 587ه. ق. / 1182م. در شرف انجام بود، ليكن توسط صلاحالدين ايوبى شكست خورد و همين ماجرا باعث توجه و بيدارى عثمانىها در اين رابطه شد. 1فرجام عثمانى و تأثير آن بر حرمين
با نهضت تجدّدخواهى، كه در قلب حاكميت عثمانى آغاز شده بود؛ از يكسو منجر به نهضت تركان جوان، موسوم به «جمعية الشباب العثمانيين» به رهبرى مدحت پاشا و از سوى ديگر به استقلالطلبى در ممالك محروسه، بهويژه ممالك عربى كه بىتأثير از سياستهاى مزورانۀ اروپا، به خصوص استعمار پير بريتانيا نبود، تأثيرات فوقالعادهاى در وضعيت حرمين شريفين بهوجود آورد و موجب قوت گرفتن سلفيان، به رهبرى محمدبن عبدالوهاب گرديد.
نتيجۀ طبيعى آن نيز حركت از سوى درعيه به مناطق نجد و سپس تسلّط تدريجى بر حرمين، در زمان شريف حسين و تسليم شدن مناطق حجاز در برابر دعوت وهابيان بود.
متأسفانه، تمامى اين سياستها كه از آثار رو به افول قدرت عثمانى در حجاز بود، باعث تخريب قبور مطهّر اهلبيت و صحابۀ پاك نبوى در شوال 1324 گرديد و به دنبال آن، ديگر كنترلى بر حاكميت حجاز از سوى دولت عثمانى وجود نداشت؛ زيرا در زمان سلطان محمد