115روستاهاى آن نواحى است.
برخى از اين آثار چندان پر استفاده بود كه از آنها نسخههاى مختلفى مانده و آشكار است كه كسانى از آنها رونويسى مىكردند تا در سفر همراهشان باشد.
يك مسير كامل از اسكدار تا مدينۀ منوره بر اساس كتاب «منازل الحج» (نسخۀ كتابخانۀ سلمانيه، بخش مهر شاه، ش150) چنين است:
اِسْكُدار، قَرْتال، كَكْبُوزِه، هَرْسَك، اِزْنيق (اطراقگاه) ، لَفْكَه، وزيرخان، اِسْكى شهر، سيد غازى، خسروپاشا، بُولوادين، اسحاقلو، آق شهر، اِلغين، لاديك، قونيه (اطراقگاه) ، اِسميل، قرهبيكا، اَرِكلى [ اَرِيلى ] ، اولوقشلا، چيفتهخان، رمضاناوغلو يايلاسى، چاقط خانى، اٰطَنا [ ادنا ] ، مِسيس، قورت قولاغى، پايَس، بَلَن، انطاكيه (اطراقگاه) ، زنباقيه، شعور، مزق، حما، حمص، ايكى قاپولو، نَبَك، قُدَيْفه (قطيفه) ، شام شريف (اطراقگاه) ، ترخانه خانى، مُضَيرب، مَفْرق، عين الزرقاء، بَلْقه، قطرانه، بوت قورُسى، عنزه، قلعه معان (اطراقگاه) ، رأس العقبه، صحراى جقيمان، قلعه اشملر، صحراى قاع، عاصى خرما، مقابر، قلعه حيدر، بركه معظمه، دار الحمراء، مداين صالح، قلعه عُلا، صحراى مطران، ايكى قاپولو، مدينه اشمهسى، نخلتين، دارالقرار مدينۀ منوره.
به صورت معمول، كاروان دولتى از قدس نمىگذشت، اما به دليل آنكه برخى از افراد در طول مسير به زيارت قدس هم مىرفتند، برخى از اين آثار، مشتمل بر شرح منازل مسير قدس نيز هست.
گاه مسيرهاى خاصى، حالت فرعى و اصلى پيدا مىكرد و به همين دليل، منازل متفاوت مىشد. برخى از نويسندگان اين منازل، مراحل مختلف فرعى و اصلى را در آثار خود شرح مىدهند. اين تغيير مسير ميان شام و اسكدار بيش از مسيرهاى ديگر است.
در برخى از اوقات، به دليل بروز مشكلاتى خاص، مسير كاروان دولتى در حد محدودى عوض مىشد. اين مشكلات به عدم وجود امنيت باز مىگشت، گرچه معمولاً همراه كاروان دولتى، نيروهاى نظامىِ زبدهاى وجود داشتند كه از كاروان محافظت مىكردند. به هر حال، بايد تاريخهاى ورود به منازل معيّن باشد، بهخصوص در شام كه جشنهاى خاصى برگزار مىشد و ممكن نبود كه از آن تخطّى شود.
همينطور، گاه كاروان، به دلايل