86فراگرفت و نام خود را به «ابراهيم بن عبداللّٰه» تغيير داد. در مدت اقامتش در سوريه، از قبايل متعدد؛ از جمله قبيلۀ عنيزه ديدن كرد تا فرات رفت و نتايج ديدار و تحقيقاتش را چاپ كرد. او نخستين كسى است كه تحقيقات جامعهشناسانهاى را در خصوص قبايل صحرا انجام داد. وى در اين مورد مىنويسد:
«من در اين باديه بهترين لحظات زندگىام را گذراندهام كه البته آن لحظات سختترين لحظاتم بود. گاهى اوقات بىصبرانه منتظر غروب خورشيد بودم؛ زيرا مىدانستم محافل غنا و موسيقى و رقص شبانه، مرا از اينكه ساعات طولانى بازيچۀ دست همسفرانم باشم، نجات مىداد.» 1بيركهارت در طول مدتى كه در سوريه و بهويژه جزيرةالعرب ساكن بود، نكات جالب و شگفتآورى در مورد عادات و سنن روستائيان بدوى و صحرانشين، كه آنان را دوست داشت، بيان كرده است. مطالب و دستنوشتههاى او، اساسى براى مراكز و مؤسسات اقتصادى، اجتماعى و سياسى در خصوص صحرانشينان شد. 2در فوريۀ سال 1812 بيركهارت احساس كرد مىتواند سفرش را به سمت نيجر آغاز كند. او از سوريه به قاهره رفت. در ميان راه، در جستجوى آثار البترا 3در اردن 4برآمد و با سختى از كوههاى بلند مشرف به بحرالميت گذشت. وى نخستين اروپايى بود كه از اين راه عبور مىكرد.
بيركهارت در اين سفر از تپههاى بلند مشرف به پايتخت قديمى قوم نبط، كه پيش از آن «سيتزن» تلاش كرده بود از آن عبور