952. سيره: واقعيتهاى تاريخى دوران رسالت، نشان مىدهد كه پيامبرخدا صلى الله عليه و آله پس از استقرار در مدينه و تشكيل حكومت، در جهت پيوند با قبيلههاى خارج و داخل مدينه و نيز صدور و گسترش اسلام تلاش فراوان كرد. بستن قراردادها و پيمانها با گروهها و قبيلهها از كارهاى اساسى پيامبر بود. ديدارهاى آن حضرت با غير مسلمانان، چه براى آشنا كردن آنان با اسلام و چه براى بستن پيمانها، بخشى از كار روزانهاش به شمار مىرفت و مركز اين ديدارها مسجدالنبى بود. هرچه بر ثبات و قوام اين شجرۀ طيّبه افزوده مىگشت، توجه بيگانگان به سوى مدينه بيشتر مىشد و آنان را وامىداشت تا براى آشنايى با دين جديد و پيامآورِ آن، راهىِ مدينه شوند؛ از اين روى، هر چه زمان به جلو مىرود، بر شمار اين ديدارها افزوده مىشود؛ بهگونهاى كه سال نهم هجرت را سال وفود (هيأتهاى نمايندگى) مىنامند و «اسطوانةالوفود» (ستون نمايندگان) ، كه اكنون نام يكى از ستونهاى داخل مسجدالنبى است، اشاره به جايگاه خاص اين ديدارها در داخل مسجد پيامبر است.
ديدارهاى آن حضرت با غير مسلمانان، چه براى آشنا كردن آنان با اسلام و چه براى بستن پيمانها، بخشى از كار روزانهاش به شمار مىرفت و مركز اين ديدارها مسجدالنبى بود.
بنابراين، در اصل وجود چنين سيرهاى، جاى هيچ انكار وترديدى نيست. شيخ طوسى و ديگران، همانگونه كه نقل شد، اصل وجود اين سيره را پذيرفتهاند، منتهى براين نظريهاند كه اين روش، تا پيش از نزول آيۀ شريفه بوده و پس از آن، كافران از ورود به مسجد باز داشته شدهاند.
شيخ طوسى مى نويسد:
«و هذا الفعل من النبيّ صلى الله عليه و آله كان في صدر الاسلام قبل نزول الآية» . 1«اين كار پيامبر صلى الله عليه و آله در صدر اسلام بوده است و پيش از نزول آيه.»
علاّمه مىنويسد:
«لو سلم، لكان في صدرالإسلام» ؛ 2«اگر باشد مربوط به صدر اسلام است.»