107از آميختگى با مردم بود و اينجا بود كه مسؤول چاه زمزم مرا ديد و با دستش اشاره مىكرد كه جلوتر بروم و اين كار، به دستور شريف مكه بود، اما من چگونه مىتوانستم از ميان هزاران نفر مردمى كه پيش رويم بودند، راهم را باز كنم؟ محافظان، شستن كعبه را با آب مقدس (آب زمزم) آغاز كردند و مردم اين آبها را در هوا مىگرفتند.
آنها دور از آنجا بودند و سهم خويش را از آب، با فرياد مىخواستند. ظرف آب آشاميدنى به حضور آورده شد.
على بك ظرفى را دريافت كرد و مقدارى از آب آن را نوشيد و بقيه را بر روى خود پاشيد. اين كار به خاطر آن بود كه اين آب، حامل بركت و رحمت خداوند است. با همۀ اينها، اين آب با گلابى كه بويى خوش داشت، مخلوط شده بود. پس از آن، على بك به در رسيد؛ زيرا مأموران آفريقايى او را براى ورود كمك مىكردند. در داخل كعبه، بستههايى از قلم موهاى پاك كننده را در اختيارش گذاشتند و او تميز كردن زمين كعبه را آغاز كرد. شريف مكه نيز با شور و احساسى بزرگ، زمين كعبه را جارو مىكرد، با اينكه زمين كعبه مانند تابلويى از يخ، تميز و درخشان بود. هنگامى كه اين مراسم به پايان رسيد، شريف اعلان كرد كه بر من منت گذاشته و به لقب «خادمبيتاللّٰه الحرام» ، يعنى خدمتگزار خانه محترم خدا مفتخرم ساخته است. و اينجا بود كه تهنيتها و تبريكهاى همۀ شركت كنندگان را دريافت كردم. 1توصيف مناسك حج
او پس از اين موارد، مسائل مفصل و مشروح ديگرى در مورد مناسك حج ذكر مىكند تا خوانندگانش در اروپا را آگاهى دهد. او مىگويد:
چگونه از قلّۀ بلند كوه عرفات بالا رفته است. و عرفات جايى است كه گفته مىشود: آدم پس از يك جدايى طولانى، در آنجا با حوّا مواجه گشته است، سپس يادآورى مىكند كه در آنجا بلنداى كوه عرفات جايگاه مقدسى بوه كه وهابيان در انهدام و ويرانى آن كوشيدهاند.
سپس براى خوانندگانش در مورد رمى جمرات؛ يعنى پرتاب كردن سنگها، در منا سخن مىگويد:
«همانا اين سنگ، نماد خانۀ شيطان است. ساختمانى با شكل عجيب دارد