105نخاوله و فقراى شيعه آنجا بناى تقسيم شد. صورت آوردند، رجالا و نساء، وجوه به حضرات تقسيم شد.» ¹در برابر، نخاوله واعراب شيعه، گاه در مواقع حساس به حمايت از شيعيان ايرانى برمى خواستند. زمانى كه يك كاروان اسير اعراب بدوى شده و پس از تحمل صدمات فراوان به مدنيه برگشت، - در اين كاروان آقا سيدمحمد فرزند مرحوم حاج آيةاللّٰه سيدمحمد كاظم يزدى مرجع شيعيان نيز حضور داشت - «از طرف شيعيان و دوستان عوالى، مكرر در مكرر رسولان و قاصدان آمدند كه ما جماعتى از شيوخ عوالى خود را حاضر خدمت ساخته كه شما را با همراهانتان در مدت هفت روز برسانيم به مكه.» ²ايرانى‌ها حتى مى‌كوشيدند تا در اجاره كردن الاغ نيز اين ملاحظات را داشته باشند. كازرونى مى‌نويسد كه شتر را از طايفۀ فُرْعى كه «غالب آنها شيعه هستند» كرايه كرده بوديم. ³مقصود از اين ناحيه، منطقۀ فرع است كه ده قريه داشته و «چهار قريۀ آن شيعه و از سادات عالى درجات» بوده‌اند. حسام السلطنه در سال 1297 از يكى از روستاهاى شيعه اين منطقه يادكرده و مى‌نويسد: «شيخ فرعى كه از شاگردان مرحوم شيخ - انصارى - است در اين آبادى توقف دارد، مروّج مذهب اماميه است و جمعى را شيعه كرده و هر ساله به مكۀ معظّمه مى‌رود و مقام اجتهاد دارد.» ⁴فراهانى نيز در باره منطقۀ فرع نوشته است: «اهالى فرع اغلب شيعۀ اثناعشرى هستند» . ⁵نيز در گزارشى كه از سال 1315 در دست است، آمده است كه همراه كاروان ايرانى‌ها، آيةاللّٰه سيد عبدالحسين لارى بوده كه وقتى به منطقۀ فُرع و روستاهاى شيعه آن رسيده، «اهل آن قريه مى‌آمدند و مسائلى كه داشتند سؤال مى‌كردند.» ⁶همين زائر، وقتى به مدينه رسيده است «در باغ نخلى كه دو بركۀ آب در آن بود، قريب به خانۀ نخاوله‌ها، منزل» گرفته است. ⁷فراهانى مى‌نويسد كه شمارى از مردمان قراى اطراف وادى فاطمه نيز كه در نزديكى مكه قرار دارد، شيعه اثناعشرى و زيدى هستند. ⁸به طور معمول، حاجيانى كه ابتدا اعمال حج را به جاى آورده و سپس به مدينه مى‌رفتند، ممكن بود كه ايام سوگوارى محرم را در مدينه باشند. در اينجا بود كه رسم شيعيان با رسم سنيان متعارض مى‌شد؛ چرا كه در ايام عاشورا،