97اميرالحاج در اعمال و مناسك مكروه شمرده شده است.
آنگاه در شرايط اميرالحاج علاوه بر شرايط لازم در امام جماعت، شرايط ديگرى را نيز معتبر دانستهاند؛ مثلاً
1- عالم به مناسك حج و احكام آن و مواقيت و ايام آن.
2- محدوديت ولايت اميرالحاج به هفت روز؛ يعنى از ظهر روز هفتم ذىحجّه تا روز سيزدهم؛ بهطورى كه قبل و بعد از اين ايام مانند يكى از حجاج است و ولايتى ندارد.
3- اگر ولايتش مطلق باشد، در هر سال بايد اقامۀ حج كند مادامى كه از اين مسؤوليت منصرف نشده باشد، و اگر براى يكسال والى شده باشد، براى همان سال ولايت دارد.
سپس بخشى از وظايف او را در جهت آگاه ساختن مردم در اعمال و مناسك برشمرده است.
فصل چهارم: امام خمينى و نصب سرپرست حجّاج
عدم بسط يد فقهاى شيعه سبب گرديده است كه مباحث حكومت كمتر مورد توجه و عنايت فقها قرار گيرد، حتى در سدههاى اخير از مباحثى مهم؛ چون امربه معروف و نهى از منكر نيز صرفنظر شده بود، چنانكه احكام مربوط به «اميرالحاج» نيز در مناسك بهچشم نمىخورد. هرچند اين احكام غالباً استحبابى است، اما در شمار آداب حج نيز بيان نمىشود.
امام خمينى احياگر اسلام ناب محمدى صلى الله عليه و آله در قرن حاضر در پرتو انقلاب اسلامى و نظام جمهورى اسلامى و به صحنه آمدن فقهاى شيعه، بسيارى از مباحث مهجور دين را احيا كرد؛ ازجمله اين موارد و مباحث ارزشمند و سرنوشتساز، «بُعد سياسى - اجتماعى حج» است. آن بزرگوار اين عبادت اجتماعى - سياسى را از غربتى كه بدان دچار بود، نجات داد و چهرۀ آن را از تحريفاتى كه آلوده بود، پاك كرد و خواستار احياى حج ابراهيمى - محمدى شد.
او با نصب سرپرست حجاج بيتاللّٰه الحرام و تبيين وظايف وى، درجهت سرپرستى حجاج و احياى ابعاد مختلف حج، عرصههاى جديدى را در جهان اسلام گشود. هرچند