214سهم قابل توجّهى در عزّت مسلمانان و امّت اسلام ايفا نمايد، امكان منحصر به فردى كه خداوند براى عزّت و عالى مسلمانان مقرّر نموده است.
(عكاظ، شمارۀ 11904)
همكارى و تكامل در روابط ايران با منطقۀ خليج فارس
نشريۀ عكاظ طى مقاله‌اى ضمن بررسى «روابط ايران با اعراب در دوران جاهليّت» مى‌نويسد:
در آن دوران، حكومت ايران با تسلّط بر بخشى از عراق در «حيره» ، از اين قبايل عرب در جنگ و منازعات خود با حكومت روم و وابستگان آن در شام استفاده مى‌كرد. البته ايران نتوانست تسلّط خود را بر تمام شبه جزيرة العرب گسترش دهد. بعداز اسلام، ارتش مسلمانان عراق و خراسان و تمام سرزمينهاى ايران را فتح كرد و ايران جزوى از حكومت اسلامى شد.
عنصر فارسى على رغم قرار داشتن در چارچوب حكومت اسلام، توانست در چارچوب اسلام، هويّت ايرانى خود را حفظ كند و اين هويت و تمدن و فرهنگ و زبان با قوام و تقويت خود در حوادثى نظير روى كار آمدن دولت عبّاسى و سرنگونى دولت اموى نقش بارزى ايفا نمود. روابط اعراب و ايران در فراز و نشيب و ترقّى و يا كاهش بوده است در نهايت روابط ايران و اعراب به نفع تركها تمام شد؛ به طورى كه با تضعيف عباسيان و سپس سرنگونى آن به دست مغولها، مجدّداً راه براى تقويت موقعيت ايرانيها فراهم شد و اين نزاع به صورت دولت عثمانى و صفويه بروز نمود. رقابت خاصّى نيز بين حكومت شاه (معدوم) و كشورهاى منطقۀ خليج فارس وجود داشت كه با سرنگونى شاه، روابط طرفين در هاله‌اى از شك و ابهام قرار گرفت و نهايتاً با غلبه حكمت سياسى بر احساسات، دوران جديدى در پايه‌ريزى روابط بر اساس تفاهم و همكارى مشترك آغاز گرديد.
ارادۀ طرفين اينك بر گسترش روابط در ابعاد تجارى، اقتصادى و. . . تعلّق گرفته و ضرورتهاى بسيارى از جلمه حفظ امنيّت منطقه‌اى، دو طرف را به تحقّق اين روابط متقاعد ساخته است. همچنين مصالح و سرنوشت مشترك در پيشرفت اين روابط مؤثّر بوده است. لذا اميد است اين روابط مستمر در بستر تاريخ، در وضعيت مطلوب گسترش يابد هر چند كه در پاره‌اى ايام، اختلافات سياسى نيز وجود داشته باشد.