63كردهكه به تصريح مرحوم مجلسىِاوّل دركتاب روضة المتقين، هر دو سند معتبراست چراكه يكى ازآن دو سند صحيح وديگرى موثق است. عبارت علاّمه محمدتقى مجلسى چنيناست:
«(روى معاوية بن عمار) في الصحيح و ابوبصير فيالموثق (عن ابىعبداللّٰه صلى الله عليه و آله قال حدّ منىٰ من العقبة) التي فيها جمرة العقبة (الى وادى محسّر) و هو وادٍ بين منى و المشعر قريب من مأة ذراع» 1از ظاهر عبارت امام عليه السلام كه حدّ منا را وادى محسّر قرار داده است، چنين برمىآيد كه وادى محسر خارج از منا است، همچنين از توضيحى كه مرحوم مجلسى در شرح حديث آورده و وادى محسّر را بين مشعر و منا معرفى كرده است «و هو واد بين منىٰ و المشعر» معلوم مىشود كه وادى محسّر جزو منا محسوب نمىگردد.
در تأييد اين حديث مىتوان به روايت ديگرى از امام صادق عليه السلام استناد كرد كه فرمود:
«حدّ ما بين منى و المزدلفة محسّر» 2؛ «وادى محسّر در بين منا و مزدلفه قرار دارد.»
به اين مطلب در معجم البلدان نيز اشاره شده و مؤلف كتاب در ذيل عنوان «محسّر» گفته است:
«وليس من منى و لا المزدلفة بل هو وادٍ برأسه» 3همچنين دهخدا در لغت نامۀ معروف خود، قول مشهور را خروج وادى محسّر از حدود منا دانسته و نوشته است:
«نام واديى است بين منا و مزدلفه كه نه از اين است و نه از آن بنابر قول مشهور، و گويند نام موضعىاست بين مكه و عرفه و نيزگفتهاند جايىاست ميان منى و عرفه.»
ملاحظه مىشود كه طبق حديث معتبر از امام صادق عليه السلام و مؤيداتى كه براى آن ذكر شد، وادى محسر خارج از منا قرار دارد و لذا امكان قربانى كردن در آن وادى، به هيچ وجه به معناى امكان قربانى در منا نيست، بنابراين از نظر موضوعى يا صغروى، نظريه مورد بحث ما بر مبناى صحيح و قابل دفاعى قرار دارد.