48يك قسمت آن منحر باشد.
باقى مىماند تنها روايت منصور بن حازم، اين روايت گرچه از نظر سند صحيح است اما از نظر دلالت قابل مناقشه است و مرحوم صاحب جواهر با يك جملۀ كوتاه به آن مناقشه اشاره كرده، مىنويسد:
«لكن فيه أنّه مبنيٌ علىٰ اجزاء التبرّع وإلّا كان مطرحاً» . 1«ليكن اشكال روايت اين است كه روايت مبتنى است بر كفايت ذبح تبرعى والّا روايت مطروحه خواهد بود.»
چنانكه مرحوم صاحب جواهر اشاره كرده، دلالت روايت مبتنى بر اين است كه نيابت تبرّعى در ذبح مجزى باشد؛ زيرا روايت در مورد نيابت تبرّعى وارد شده است و فقها قائل به عدم اجزاء نيابت تبرعى هستند بنابراين عملاً اين روايت را طرح كرده و به آن عمل نكردهاند تنها دليلى كه باقى مىماند سيرۀ عملى مسلمانان است كه از زمان پيامبر تا كنون ادامه داردردعى هم از ناحيۀ شارع نشده است.
مصرف قربانى
بىشك هر يك از اعمال پر از حركت و بركت حج، داراى اسرار و حكمتهاى فراوانى است؛ يكى از اين اعمال، عمل قربانى در روز عيد قربان در صحراى منا است. از آيات قرآنروايات امامان معصوم - عليهم السلام - استفاده مىشود كه يكى از حكمتهاى بسيار مهم قربانى، اطعام مساكين و سير كردن گرسنگان است. در نصوص دينى مصرف گوشت قربانى به عنوان يك واجب در كنار ذبح معرفى شده و در حقيقت از اركان قربانى محسوب مىگردد لذا فقيهان نامدار شيعه هر گاه از قربانى بحث مىكنند بلافاصله از مصرف آن نيز سخن به ميان مىآورند و كيفيت مصرف آن را نيز بيان مىكنند. مرحوم صدوق - ره - مىنويسد:
«ثمَّ امض الىٰ منىٰ. . . ثمَّ اشتر هديك. . . ثمَّ كل وتصدّق واطعم واهدِ إلىٰ من شئت» . 2ابى الصلاح حلبى مىنويسد:
«ثمَّ يرجع إلىٰ منىٰ فيشتري هدياً لمتعته. . . واليأكل من هديه ويطعم الباقي» . 3و همچنين مرحوم شيخ در «النهايه» ، 4ابن برّاح در «المذهب في الفقه» ، 5ابن حمزه در «الوسيله» ، 6كيذرى در «اصباح الشيعه» 7و. . . دربارۀ مصرف گوشت قربانى فتوا دادهاندگروهى قائل به وجوب تقسيم آن به سه قسمت