184«ترابها شفاء من كلّ داء» ؛ «خاك مدينه دواى هر دردى است» . ابن مُسدى 1مى‌گويد: چنانچه نامهاى مدينۀ منوره را نوشته و برگردن مريض مبتلاى به تب بياويزند، شفا مى‌يابد. 2نامهاى مدينه گناهان را از بين مى‌برد و شخص مبتلى به گناه را از ناراحتيهاى آن شفا مى‌بخشد.
ابن اثير از سعد نقل نموده، آنگاه كه پيامبر به همراه ياران از غزوۀ «تبوك» برگشتند، فضاى مدينه منوّره در اثر حركت رزم آوران و اسبانشان غبار آلود شده بود عدّه‌اى از مردم مدينه به همراه بعضى از كسانى كه بر اثر تنبلى، كسالت و يا أمور ديگر تخلّف كرده و در مدينه مانده بودند، به استقبال حضرت و يارانش آمده و در آن هنگام بعضى از ياران رسول خدا - ص - كه با پارچه‌اى جلو بينى خود را گرفته بودند. رسول خدا - ص - پرده از جلو صورت كنار زد و فرمود:
«والّذى نفسى بيده انَّ فِى غُبٰارها شِفاء من كلِّ دٰاء» .
«سوگند به آن كسى كه جان من در دست اوست، همانا گرد و غبار مدينه شفاى هر دردى است.» 348 - 49 - 50 - 51 - 52 - «طابَة» ، «طَيْبَه» ، «طَيِّبَه» ، «طائب» ، «مُطَيَّبَه»
اين پنج واژه از يك ريشه و خانواده هستند كه از نظر هيأت و صيغه، تفاوت مختصرى دارند. دو هيأت طٰابَه و طَيْبَه - در روايتى كه از ابن شبّه نقل شد، گذشت. جابربن سمره نسبت به واژۀ اوّل (طابه) مى‌گويد: شنيدم رسول خدا - ص - فرمود:
«انَّ اللّه - تعالى - سَمّىَ المدينة طابة» . 4
«خداوند - تعالى - مدينه را «طابة» ناميده است.»
بعضى از اين اسامى مانند «مُطَيَّبة، طائب و طَيِّبَة» در تورات وارد شده است. سمهودى مى‌گويد: اين اسامى پنجگانه در حقيقت بيانگر آيه