145تمايل به ماندند در شهر، رأى اكثريت را پذيرفتند و در روز جمعه ششم شوال، پس از اقامۀ نماز جمعه و عصر، براى حركت مسلّح شده و لباس جنگ پوشيدند. در اين هنگام جوانان پرشور كه نظر خويش را تحميل كرده بودند، از اقدام خويش پشيمان شده و به پيامبر - ص - گفتند: «ما حق آن را نداشتيم تا شما را على‌رغم ميل خود، به كارى مجبور سازيم، اگر مى‌خواهيد در شهر مى‌مانيم و مى‌جنگيم» . رسول خدا - ص - فرمود: «بر پيامبرى سزاوار نيست كه وقتى لباس جنگ پوشيد آن را بدون اينكه جنگ كند از تن درآورد. اكنون گوش به فرمانم بوده، به نام خدا حركت كنيد كه اگر بردبار باشيد، خداوند شما را به پيروزى مى‌رساند» . 1
در اين هنگام رسول خدا - ص - همراه هزار تن از نيروهاى سپاه به سوى احد رهسپار شدند. آن حضرت سه پرچم براى سپاه بستند:
1 - پرچمى براى نيروهاى اوس به دست اُسَيْدِ بن حُضَيْر.
2 - پرچمى براى خزرج بدست حَبٰابِ بنِ مُنْذِرْ.
3 - پرچمى براى مهاجرين به دست على - ع - يا مصعب بن عمير.
در ميان راه؛ در محلى به نام «شوط» ، عبدالله بن ابى سلول، سركردۀ منافقين با سيصد تن از اوسيان، به بهانۀ عدم پذيرش نظرشان از سوى پيامبر - ص - مبنى بر ماندن در شهر، برگشتند؛ 2بنابراين سپاه با هفتصد تن باقيمانده، مسير خود را ادامه دادند. عصر روز جمعه پيامبر - ص - در «شيخان» اردو زده و به استعراض و سان ديدن از سپاه پرداختند. در اين ميان كسانى را كه كمتر از 15 سال سن داشته و يا توان جنگى نداشتند، بازگرداندند. 3
پيامبر - ص - آنگاه نماز مغرب را در اين مكان اقامه فرمود و چون براى اقامۀ نماز، «زره» يا «درع» خود را درآورده و كنارى نهادند، بعدها در اين مكان مسجدى ساخته شد كه به «مسجد الدرع» معروف گشت. رسول