146خدا - ص - سحرگاه به حركت ادامه داد. و نماز صبح را در كنار «عينين» در احد به جاى آوردند. فرماندهى كل، كوه احد را به منزلۀ استحكامى طبيعى پشت سر سپاه اسلام و منتهىاليه دامنۀ آن - در سمت شمال را - اردوگاه سپاه خود قرار دادند. 1
بدين ترتيب جبلالعينين يا جبل الرّماة در سمت چپ سپاه اسلام واقع مىشد. اين كوه بسيار كوچك بود ولى موقعيت خاص استراتژيكى همانند يك تنگه داشت؛ چرا كه نيروهاى سپاه اسلام از سمت غرب آن تا دامنۀ غربى كوه احد مستقر بودند و سمت شرق تپۀ مزبور نيز نخلستانهاى بزرگ و انبوهى بود كه دشمن امكان عبور از آن را نداشت. تنها راه قابل نفوذ به پشت سپاه اسلام از مرز شروع اين نخلستانها تا سمت شرقى اين تپه بود؛ لذا پيامبر - ص - براى تأمين امنيت اين گذرگاه 50 تن از تيراندازان سپاه خود را به فرماندهى «عبدالله بن جبير» بر منتهىاليه شرقى آن گماشته و فرمان دادند كه در هيچ شرايطى - اعم از پيروزى و يا شكست - تنگه را رها نسازند. 2اين كوه به علت استقرار تيراندازان به «جبل الرماة» نيز معروف شد. نيروهاى سه هزار نفرۀ مشركين به فرماندهى ابوسفيان و همراهى دويست سوار، به سوى منطقۀ نبرد حركت كردند. فرماندهى جناح راست را خالد بن وليد و جناح چپ را «عكرمة بن ابى جهل» بر عهده داشتند. «طلحة بن ابى طلحه» نيز پرچمدار اصلى سپاه دشمن بود. 3نيروهاى قريش به علت وجود استحكامات و موانع طبيعى در جنوب مدينه به ناچار شهر را دور زده و در شمال مدينه در سمت مغرب جبلالرّماة تا نزديكى دامنۀ شرقى احد؛ يعنى در مقابل سپاه اسلام مستقر شدند.
صبح روز هفتم شوال، جنگ بين دو طرف آغاز شد ابتدا پيشقراولان و شجاعانِ دو سپاه با يكديگر درگير شدند؛ در اين ميان چند تن از بزرگان قريش به دست على - ع - و حمزه - س - به هلاكت رسيدند. دوازده تن از