144
احد يادآور تلخ‌ترين حادثه در اسلام
منطقۀ احد شاهد يكى از مهمترين حوادث و رخدادهاى صدر اسلام و در عين حال تأسف‌بارترين آنها بوده است. معروفيت احد در تاريخ اسلام، به خاطر نبردى است كه در سال سوّم هجرى، در كنار آن، ميان سپاه اسلام و كفر به وقوع پيوست. در اين سال مشركين براى جبران شكست مصيبت‌بار خود در غزوۀ بدر كه بسيارى از بزرگان خود را در آن از دست داده بودند، در تدارك جنگى بزرگ با سپاه اسلام برآمدند. سران آنها از جمله «عبدالله بن ابى‌ربيعه» ، را عكرمة بن ابى جهل، «صفوان بن اميّه» و «ابوسفيان» به سازماندهى سپاهى سه هزار نفره از قريش و طوايفى از قبايل كنانه و تهامه پرداختند. 1
پيامبر - ص - به وسيله عباس بن عبدالمطلب كه در مكه و ميان مشركين ساكن بود از توطئه قريش آگاه شد و نيروهاى اطلاعاتى خود را براى بررسى و تحقيق بيشتر و تخمين امكانات و نيروهاى دشمن اعزام داشتند. 2آن حضرت براساس اهميت و احترامى كه به «شورىٰ» داشتند با ياران خود به مشورت نشستند ابتدا نظر خويش مبنى بر ماندن در مدينه و دفاع از شهر را به اعضاى شورا اعلام نمودند. 3
جوانانى كه ز سعادت جهاد در نبرد بدر بازمانده بودند، با دفاع از مدينه مخالفت كرده و گفتند: «اگر در شهر به دفاع بپردازيم دشمن بر ما جرى شده و خواهند گفت از ترس در شهر مانده‌ايم» لذا با اشتياق تمام به خروج از شهر رأى دادند. در اين ميان «عبدالله بن ابى سلول» از سركردگان منافقين نيز نظر خوشى براى بيرون رفتن از شهر نداشت ليكن شورا با اكثريت آراء به خروج از شهر رأى داد. 4
پيامبر - ص - نيز كه همواره به مسألۀ شورا اهميت مى‌دادند، به رغم