130اقدام مهمى كه توسط رسول خدا - ص - براى ايجاد انضباط در ميان انصار صورت گرفت، آن بود كه تعداد دوازده نفر از آنان را به عنوان نقيب برگزيد تا ديگران را كنترل كرده و مردم با آنان در تماس باشند. در واقع آنان سرپرست افراد زيردست خود به شمار مى‌رفتند. پيامبر - ص - تأكيد كرد كه اين عدد را به اين دليل در نظر گرفته كه موسى از ميان بنى‌اسرائيل دوازده نقيب را برگزيد. 1آن حضرت آنان را به حواريين حضرت عيسى - عليه‌السلام - تشبيه كرده و فرمود كه: كفالت قوم خود را داشته باشند؛ همانگونه كه حواريين عيسى - ع - (كفالت قوم خود را) براى عيسى - ع - داشتند. 2
در اين نقل آمده است كه جبرئيل آنان را انتخاب كرده و نبايد كسى چيزى به دل بگيرد. نقبا (از اوس) عبارت بودند از: اُسيد بن حُضَير، ابوالهيثم مالك بن التيّهان، (برخى به جاى وى از رفاعة بن عبدالمنذر ياد كرده‌اند. 3) ، سعد بن خَيْثَمَه (و از خزرج عبارت بودند از) ، اسعد بن زراره، رافع بن مالك، سعد بن عباده، منذر بن عمرو، براء بن معرور، سعد بن ربيع، عبدالله بن رواحه، عبدالله بن عمرو و عُبادة بن صامت 4(كه برخى جابربن عبدالله را به جاى او نام برده‌اند) دو زن شركت كننده، يكى ام عماره نسيبۀ بنت كعب و ديگرى ام منيع، اسماء بنت عمرو بن عدى بوده‌اند. در اين جمع اسعد بن زراره به عنوان «نقيب النقباء» انتخاب گرديد. طبعاً اين ناظر به تلاشهاى گستردۀ وى در انتشار اسلام در مدينه بود. به نقل از واقدى وى شش ماه (و به نقل برخى ديگر نُه ماه) پس از هجرت درگذشت.
در مجموع آنچه كه در اين بيعت از اهميت برخوردار بود، مسأله «دفاع» از رسول‌اللّه بود. در آن زمان رسول خدا - ص - سخت در معرض تهديد مشركان بود؛ پيش از آن، در انديشۀ آن بود تا اسلام را در طايف ترويج كند و در آنجا پناه گيرد اما ارتباط محكم آن مردم با مكيان، مانع از