112داريد» . نظير اين سخنان، از قصى بن كلاب بن مرّه، نيز نقل شده است. از اين جهت، هر قرشى، در هر موسم از مراسم حج، ميزانى از مال خود را به كسانى كه عهدهدار اطعام حاجيان بودند مىپرداختند و تمام حجاج را در ايام موسم حج، در مكّه و منى طعام مىدادند، اين رسم تا مدّتى در عهد اسلام نيز هم چنان، باقى بود.10
ابوالوليد گويد: نياى من، از سعيد بن سالم، از عثمان بن ساج از محمد بن اسحاق مرا نقل كرد كه چون حاجيان حضور مىيافتند، هشام بن عبد مناف، قريش را مخاطب ساخته مىگفت: اى گروه قريش! شما همسايگان خدا و اهل بيت او هستيد و خداوند شما را به اين مقام گرامى و مخصوص گردانيده است و به بهترين وجهى كه همسايهاى از همسايۀ خود مراقبت و محافظت مىكند، شما را نگهبان است. پس ميهمانان او و زائران خانۀ او را كه ژوليده و گردآلود، از هر شهر و ديارى روى به جانب شما مىآورند، اكرام كنيد. پس قريش بر اين امر كمر همّت بست و هركس با رغبت و اشتياق، حتّى اگر مقدار ناچيزى داشت، مىفرستاد و او مىپذيرفت چراكه اميد منفعت و سود فراوانى را براى آنان داشت.
باز گويد: نياى من، از سعيد بن سالم، از عثمان بن ساج، از محمد بن اسحاق، به من نقل كرد كه قصى بن كلاب بن مرّه به قريش گفت: اى گروه قريش! شما همسايگان خدا و اهل حرم او هستيد و حجاج ميهمانان خدا و زائران خانۀ او و سزاوارترين ميهمانان به اكرام و پذيرايى هستند، پس طعام و آشاميدنى گوارايى را در ايام حج، براى آنان تا هنگام بازگشتشان فراهم كنيد. پس هر يك از قريش، سهمى از مال خود را در هر سال، به قصى مىدادند تا در ايام حج، در مكه و منى، طعامى براى حجّاج تهيه كند. و بدينگونه اين كار از فرمان او در روزگار جاهلى، جريان يافت تا زمان پيدايش اسلام كه از آن هنگام نيز تاكنون هم چنان پابرجاست و امروز طعامى كه از جانب سلطان در مكه و منى به مردم داده مىشود از همين جهت است.11
شيخ قطبالدين نهروانى مكّى حنفى گويد: امّا در مورد اجارۀ خانههاى مكّه، صاحب تقريب مىگويد: هشام از ابوحنيفه نقل كرده است كه او اجارۀ خانههاى مكّه را مكروه مىداشت و گفت: اگر در خانهاى، اطاق و يا مكان غير مورد نياز