111خداوند آنان را خواند، اجابت كردند پس چون از خدا خواهند، خداوند آنان را عطا فرمايد» .
«حاجيان و عمرهگزاران، ميهمانان وارد بر خداوند هستند. آنچه بخواهند، خدا عطا فرمايد و آنچه دعا كنند، خداوند اجابت كند و در برابر هر درهمى كه خرج كردهاند، هزار هزار، جايگزين كند» .
«حاجيان و عمرهگزاران، واردان بر خدا هستند، اگر چيزى بخواهند، داده شوند و اگر دعايى كنند، اجابت شوند و اگر انفاق و خرجى كنند، خداوند جايگزين قرار دهد. سوگند به آنكه جان ابوالقاسم در دست او است، هيچ تكبير گويى، به آواز بلند تكبير نمىگويد و هيچ لااله الّا الله گويى، اين ذكر را بر بلندى، ندا در نمىدهد مگر آنكه تمام موجودات در برابر او، تا آنجا كه زمين پايان مىپذيرد، همراه با او تكبير و لااله الّاالله، گويند» .8
«هرگاه حاجيى را ملاقات كردى، به او سلام گوى و با او مصاحفه كن و از او بخواه كه براى تو آمرزش طلبد» .9
و ديگر احاديث مسلّم و صحيحى كه در كتابهاى سنن و صحاح آمده است و همگان اجماع بر صحّت آن دارند كه همۀ اين حاديث، تصويرى زيبا از كرامت و شرافت حاجيان بدست مىدهد و بيانگر بيزارى خدا و رسول، از برخورد زشت ناجوانمردانه باحجاج است.
تكريم حجاج در جاهليّت
روايات ذكر شده و امثال آن، مقام والاى حجاج و منزلت رفيع و جايگاه بلند آنان را در شريعت اسلامى، بيانگراست، امّا تكريم و اكرام آنان منحصر به عهد اسلامى نبوده، تاريخ بازگو كنندۀ تكريم و گرامى داشتن حجاج، از جانب عرب جاهليت است كه آنان را اطعام كرده و وسايل آسايش و امنيت را براى آنان فراهم، اتاقها و غرفهها و خانهها را بدون اخذ اجرت، براى سكونت در اختيارشان قرار مىدادند. همچنانكه، متوليان كعبه نيز حجاج را گرامى مىداشتند. از هاشم بن عبدمناف، روايت كردهاند كه هنگام حضور حاجيان، قريش را مخاطب ساخته مىگفت: «اى گروه قريش! شما همسايگان خدا و اهل بيت او هستيد كه خداوند شما را به اين مقام خصوص گردانيده و به آن گرامى داشته است و به بهترين وجهى كه همسايهاى از همسايهاش مراقبت مىكند، شما را رعايت و مراقبت نموده است، پس ميهمانان او و زائران خانۀ او را كه از هر شهر و ديار، ژوليده و گردآلود، به سوى شما مىآيند گرامى