87سهمگين و هميشه مكرر و روزانه در عرصۀ زندگى است. «رمى» به تعبير «حافظ عامربيك» محل سازى «دست جنگى» است. «رمى» در دست تو، ملكۀ كارآئى و دشمن يابى و نشانه‌گيرى درست و دقيق ايجاد مى‌كند... كه چنين دستى براى آيندۀ زندگيت بسيار كارساز و مشكل گشا خواهد بود.
قربانى:
سنت بزرگ ابراهيم خليل و يادگار هميشه جاويد فداى اسماعيل... بياد داشته باش كه: فردى سالخورده كه ساليان پربركت عمرش را در تلاش و رزم و هجرت و ترك مال و اولاد گذارنده، اينك در اواخر عمر، كه تمام اميدش در فرزند دلبندش كه نااميدانه و بر سر پير شمع شبستان زندگيش شده متبلور است مأمور مى‌شود او را براى خدا قربانى كند... و وقتى ابراهيم، بر سر مأموريت خود كام صدق برداشت و با تمام جان از سر فرزند گذشت و بر گلويش كارد كشيد، بفرمودۀ قرآن:
«وَ نٰادَيْنٰاهُ أَنْ يٰا إِبْرٰاهِيمُ
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيٰا إِنّٰا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
وَ فَدَيْنٰاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ...»
1
برايش فدا آمد و مأمور به ذبح گوسفند بجاى فرزند شد...
و بدينسان، قربانى كه آخرين عملِ در حال احرام حاجى است، ضمن تجديد خاطرۀ فداى عظيم ابراهيم در برابر آن فداكارى مدهوش كننده و عقل ربا، به حاجى تعليم فدا كردن مال در راه خدا مى‌دهد...
فدائيكه براى خودش و براى خلق خدا سود مادى نيز در بر دارد: «فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ» 2.
و بر مسلمين جهانست كه با همكارى و همفكرى پروژۀ تحسين برانگيز تجميد و كنسروسازى گوشتهاى قربانى در حج را بگونه‌اى كه بشود آيۀ قرآن را به طور كامل بكار بست و از اسراف و تباه سازى و به خاك سپارى گوشت قربانى جلوگيرى كرد، تكميل كنند و از اين راه از پايمال شدن و ضايع شدن يكى از حكمتهاى احكام حج مانع شوند.
تقصير:
يكى از مناسك حج كه در عمره، به معنى پايان عمره در حج، پايان يك مقطع از اعمال حج است «تقصير» است يعنى مقدارى از موى سر و صورت را كوتاه كنى و يا ناخن بگيرى... اين عمل، بخش بزرگى از محرمات احرام را بر تو حلال مى‌كند ولى هنوز كاملاً «مُحِل» نشده‌اى، هنوز نمى‌توانى نيازهاى شهوانى عمدۀ خود را برآورى.
«عطر» و «زناشوئى» همچنان بر تو