86كوهستانى و پرفراز و نشيب مشعر، كه بر خلاف عرفات، بسى ناهموار است، هزاران هزار حاجى را شاهد است كه همه، راز گونه و «در گوشى» وار، نقطه به نقطه، تنها و دو نفره و چند نفره... به فراهم آورى سنگ براى نبرد فردا مشغولند. و به ياد داشته باش كه بدون تهذيب نفس و (وقوف) در عرفات و مشعر و بدون دريافت و بازيافت شخصيت معنوى جديد، صلاحيت و لياقت و آمادگى براى نبرد فردا را نخواهى يافت.
منى:
منى سرزمين آرزوها، سرزمين ناوردگاه پيروزمند ابراهيم، كه بيشترين و سخت‌ترين مناسك حج در مدتى بيش از همۀ مدت حج (در كوتاهترين فرض) انجام مى‌گيرد...
سرزمين نبرد با شيطان و قربانى و تقصير و شب را به روز آوردن در حالت بيم و اميد و با ذهنيت و روحيه و انديشۀ مجاهد خستگى ناپذيريكه سه روز متوالى به نشانۀ حديث و پشتكار و تداوم نبرد تا مرحله نهايى پيروزى قطعى بر دشمن، جهاد خود را با نشاط و اميد و سخت كوشى و پايدارى ادامه مى‌دهد.
در اين سرزمين، با «تقصير» بسيارى از محرمات احرام به تفصيلى كه در كتب فقهى آمده است حلال ميشود و حاجى، در اينجا پس از قربانى لباس عادى خود را مى‌پوشد و آماده براى وصل يار و ورود به حريم معبود و طواف خانه خدا و سعى صفا و مروه مى‌شود... در منى جهاد روزانه و تأملات شبانه تواماً انجام مى‌گيرد و اين هر دو مكمل يكديگرند. و بسيارند حاجيانيكه پس از قربانى، راهى مكه مى‌شوند و طواف و سعى را بجا مى‌آورند و باز به منى باز مى‌گردند و تو مى‌توانى اين سه روز و دو شب را در منى بمانى و عصر دوازدهم يكسر، براى اتمام مناسك به مكه بازآئى...
(نكته: در روال جارى عصرما كنفرانسها و گردهم‌آئيها و بحث و تبادل نظر در مسايل دنياى اسلام، در منى صورت مى‌پذيرد كه از نظر كلى پسنديده مى‌نمايد بشرط آنكه شكل بى‌محتوا و حرف بى‌عمل و از اين بدتر، خداى ناكرده در جهت خلاف رضاى خدا و مصالح مسلمين نباشد).
رمى جمرات:
تمرينى زيبا براى تلقين روح جهاد با دشمن... جمرات ثلاث، الگوهاى پليدى و ناپاكى‌اند. در اينجا ابراهيم خليل(ع) با وسوسۀ شيطان (دربارۀ حج و يا ذبح اسماعيل) در آويخت و با او نبرد كرد و او را مغلوب ساخت. اين، سنگ پرانى بى‌معنا، به يك جرثومۀ برآمدۀ بدتركيب نيست، اين، آماده‌سازى نمونه‌وار بشر، براى نبردهاى