138داشت.
اى پيامبر، آيا ما در حال ديندارى به اينها خواهيم رسيد؟
آرى.
پس آن روز، ما خوبيم. صدقه مى‌دهيم و بنده آزاد مى‌كنيم.
نه، امروز شما بهتريد؛ هرگاه به دنيا برسيد، بر يكديگر حسادت خواهيد داشت و رابطه‌ها قطع و آميخته به دشمنى خواهد شد.
و نيز آورده‌اند: در كنار مسجد پيامبر، سكويى براى مسلمانان تهيدست ساخته شد.
مسلمانان هر چه در توان داشتند، به آنان خير و احسان مى‌رساندند. پيامبر خدا نيز مى‌آمد و خطاب به آنان مى‌فرمود:
سلام بر شما اى اهل صفه.
و درود بر تو، اى رسول خدا.
چطوريد؟
خوبيم، يا رسول‌اللّٰه.
امروز، شما بهتر از آن روزيد كه ظرف‌هاى غذا را براى شما بياورند و ببرند و لباسهاى گوناگون داشته باشيد و خانه‌هايتان را پرده‌پوش كنيد.
آن روز بهتريم، خداوند به ما عطا مى‌كند و ما هم شكر مى‌كينم.
نه! امروز بهتر از آن روزيد.
ابو نعيم در حُليةالاولياء گفته است:
تعداد اصحاب صفه، به اقتضاى شرايط و زمانها متفاوت بوده است. گاهى غريبه‌هاى بى‌خانمان كه به آنجا مى‌آمدند، كم بودند و گاهى تعدادشان فزونى مى‌گرفت. ولى حال اغلب آنان تنگدستى و فقر بود. آنان فقر را برگزيده بودند. هرگز دو لباس و دو نوع غذا نداشتند...
گاهى جمعى از آنان براى نماز، يك لباس داشتند، لباس بعضى تا زانو مى‌رسيد و برخى بلندتر.
«واثلة بن اسقع» گفته است: من خود از اصحاب صفه بودم و هيچ يك از ما لباس كاملى نداشتيم.
محمد بن سيرين نقل كرده است:
شب كه مى‌شد، پيامبر عده‌اى از اهل صفه را ميان اصحاب تقسيم مى‌كرد؛ بعضى يك نفر برخى دو نفر و برخى سه نفر تا ده نفر را به خانه مى‌بردند. «سعد بن عباده» گاهى شبها هشتاد نفر از آنان را براى غذاى شام به خانه‌اش مى‌برد.
به نقل عقبة بن عامر: پيامبر نزد ما آمد، ما در صفه بوديم، فرمود: كدام يك از شما دوست دارد هر روز به «بطحا» و «عقيق» برود و دو ناقۀ كوهاندار بياورد، بى‌آنكه گناه يا قطع رحم كرده باشد؟ گفتيم: همۀ ما اين كار را دوست داريم اى رسول خدا. فرمود:
چرا به مسجد نمى‌رويد تا دو آيه قرآن بخوانيد يا قرآن بياموزيد، كه اين از دوشتر