174منجر به تعطيلى واختلال در مراسم حج شد. اين موضوع، دولت ايران را به واكنش بر ضد آل سعود واداشت. (اسرا دوغان، ص 221، 1389ش.)

همچنين فتحعلى‌شاه در پى حملۀ وهابيان ¹ به عتبات عاليات در سال 1216ق. - كه منجر به كشته شدن بسيارى از شيعيان و وارد آمدن خسارت فراوان شد ² - نامه‌اى كه به امير سعودى نوشت و از وى خواست اموال ربوده شده از مكان‌هاى مقدس عتبات عاليات را بازگرداند و ديۀ كشته شدگان را بپردازد. فتحعلى شاه در اين نامه اميرِ سعودى را تهديد كرد اگر به موارد اشاره شده اعتنا نكند، دولت قاجار به درعيه در نجد حمله خواهد كرد. (ملك الشعراى بهار، ص 151، 1318ش. ؛ لسان الملك سپهر، به كوشش: كيان‌فر، ج1، صص 118 و 119، 1386ش. ؛ حسن بن حسينى فسايى، به كوشش: رستگار، ج1، صص 682-684 ، 1382ش. ؛ دانشنامه حج و حرمين شريفين، ج3، ص546 ، 1392ش.) شاه ايران به سليمان پاشا، حكمران منصوب دولت عثمانى در بغداد نيز نامه‌اى نوشت و از او خواستار برخورد با وهابيان شد. سليمان پاشا در پاسخ، قول مساعد داد كه مسئوليت جبران خسارت‌هاى وارد شده بر عتبات و زائران را بر عهده مى‌گيرد. (محمد حسنخان معتمد السلطنه، به كوشش: رضوانى، ج3، ص1465، 1367ش.).

وهابى‌ها با حملات متعدد خود به حجاز توانستند حدود هفت سال بر حرمين تسلط داشته باشند. (احمد السباعى (م1404ق.)، ترجمه: رسول جعفريان، صص 583-595، 1385ش.) در اين مرحله از حكومت وهابى‌ها، اوضاع حجاز بحرانى بود. پس از آن نيز چند سالى اوضاع حجاز