153شناسى در شاخههاى گوناگون است. مهمترين موضوعات مورد علاقۀ روانشناسان شخصيت بدين قرار است: فرايند تكوين و تحول شخصيت، ارائۀ نظريه در باب ابعاد مختلف شخصيت، انواع صفات شخصيت، سنجش و ارزيابى ويژگىهاى شخصيتى و عوامل مؤثر بر شكلگيرى، رشد و آسيبهاى شخصيت.
4. روانشناسى تفاوتهاى فردى؛ 1
اين شاخه كه گاهى روانشناسى جنسيت هم ناميده مىشود، به تحقيق پيرامون تفاوتهاى موجود بين دو جنس مذكر و مؤنث، چگونگى كسب هويت جنسى و نقش جنسيت در طول زندگى مىپردازد.
5. روانشناسى يادگيرى؛ 2
اين رشته به مطالعۀ فرايندهاى يادگيرى، انواع يادگيرى، عوامل مؤثر بر يادگيرى، رابطه انگيزش و يادگيرى و يادگيرى يارانهاى اختصاص دارد و تلاش مىكند در زمينۀ چگونگى يادگيرى در انسان و حيوان آزمايشهاى تجربى انجام داده و نظريههاى تبيينى ارائه كند.
روانشناسى يادگيرى، يكى از شاخههاى اصلى و بنيادين دانش روانشناسى است كه يافتههاى آن در ساير شاخههاى روانشناسى مورد استناد و بهرهبردارى قرار مىگيرد.
6. روانشناسى تربيتى؛ 3
موضوع روانشناسى تربيتى يا پرورشى به كار بستن قواعد و يافتههاى شاخههاى مختلف روانشناسى در فرايند تعليم و تربيت است. به عبارت ديگر، هدف اصلى روانشناسى تربيتى توجه عميق به امر آموزش و پرورش و پرداختن به عوامل مؤثر در يادگيرى، پيشرفت تحصيلى، سازگارى، تحول ذهنى و روانى و رشد متعادل انسان است.
7. روانشناسى آموزشگاهى؛ 4
روانشناسان آموزشگاهى عمدتاً در مدارس به كار مىپردازند. آنها در زمينۀ ارزيابى توانايىهاى هوشى و شخصيتى دانشآموزان و راهنمايى آنها به رشتههاى متناسب با استعدادها و علائقشان فعال هستند. علاوه بر اين، روانشناسان آموزشگاهى به دانشآموزانى كه داراى مشكلات يادگيرى مانند: مشكلات خواندن، نوشتن، حساب كردن هستند و يا دانشآموزانى كه داراى مشكلات هيجانى و عاطفى مىباشند، خدمات مشاورهاى ارائه مىكنند يا با معرفى آنها به مراجع تخصصى، نسبت به درمان آنها اقدام مىنمايند.