152توانايىهاى بالقوه و آرمانهاى آدمى مشغول شدند.
در حال حاضر اين تمايل قوى در روانشناسان ايجاد شده است كه بايد به مكاتب روانشناسى با ديدگاهى تلفيقى نگريست و با گزينش بهترين وجوه هر مكتب، توصيف و تبيين دقيقتر و جامعترى از رفتار و ويژگىهاى روانى ارائه داد. بر اين اساس، در حال حاضر تلاش روانشناسان به ادغام يافتهها و ايجاد وحدت و يكپارچگى در آنچه كسب شده، معطوف گرديده است.
گسترۀ روانشناسى
امروزه روانشناسى گسترش زيادى يافته است و روانشناسان در موضوعات گوناگون انسانى وارد شدهاند. به گونهاى كه تاكنون بيش از 45 شاخه مختلف روانشناسى به ثبت رسيده است. با اين وجود به دليل تنوع مسائل روانشناختى و تركيب رو به رشد اين علم با ساير علوم، به سرعت زمينههاى بين رشتهاى جديدى در حال پديد آمدن مىباشد. برخى از رشتههاى روانشناسى كه هم اكنون كاملاً جا افتادهاند و در بسيارى از دانشگاههاى دنيا تا سطح دكترى داراى برنامه آموزشى مىباشند، بدين قرار است:
1. روانشناسى عمومى؛ 1
موضوع اين رشته، مرور مسائل كلى و اساسى روانشناسى؛ نظير يادگيرى، احساس و ادراك، رشد روانى - عاطفى، شخصيت، هوش، رفتار اجتماعى، انگيزش و هيجان، آسيبشناسى روانى و درمان اختلالات روانى است. روانشناسان عمومى، مبانى نظرى و كاربردى اين علم را فراهم مىكنند و براى ايجاد انسجام و پيوستگى ميان متخصصان، شاخههاى مختلف روانشناسى تلاش مىكنند.
2. روانشناسى رشد؛ 2
اين رشته به مطالعۀ مستمر تحوّلات شناختى، روانى، عاطفى و اجتماعى انسان از زمان تشكيل نطفه تا پايان عمر مىپردازد. موضوعاتى؛ مانند نقش وراثت و محيط در شكلگيرى شخصيت و بررسى تحولى تغييرات بدنى، ذهنى، عاطفى، كلامى، اجتماعى، حسى و حركتى در طول زندگى، مهمترين مباحث اين شاخۀ روانشناسى است.
3. روانشناسى شخصيت؛ 3
اين رشته در حقيقت جمعبندى همۀ يافتههاى روان