159الشيخ احمد العمرى نيز از علما بودند كه متأسفانه تاريخچۀ زيادى دربارۀ ايشان در اختيار نداريم.
به هر حال، اين خانواده، عالم پرور و ريشهدار بودهاند. جدّ ما (شيخ على العمرى) امام و رهبر شيعيان مدينه، «رييس الطائفه» و پاسدار مذهب اهل بيت (عليهم السلام) بود و همانند ائمۀ اطهار (عليهم السلام) در كنار فعاليتهاى دينى و علمى، به كارهاى زراعى نيز مىپرداخت. به همين جهت، به اجدادم «النخيليين» ؛ يعنى «خرماداران» گفته مىشد. آنها به پرورش درختان خرما افتخار مىكردند؛ زيرا خرمادارى و زراعت پيشۀ پيامبران و اميرمؤمنان (عليهم السلام) بوده است. حضرت امير (ع) در زمينهاى خالى، چاههايى حفر مىكردند و از آن، آب به كلفتى گردن شتر استخراج مىشد و زمين را سيراب مىكرد. در منطقهاى از مدينه به قدرى چاه حفر شده بود و آب جارى مىشد كه به آن «ينبع» مىگفتند.
* لطفاً زمان دقيق تولد آيت الله عمرى و تاريخچهاى مختصر از تحصيلات و فعاليتهاى ايشان در حوزۀ علميه براى ما ارائه كنيد.
آيت الله عمرى در سال 1327 ق. ديده به جهان گشود. وى از همان كودكى، ضمن كمك به كارهاى زراعى پدر بزرگوارش، در دامن ايشان با اخلاق اسلامى، عشق به اهل بيت و در خدمت به اهل علم تربيت شد تا اينكه پس از بروز نبوغ و استعدادش، سال 1349 به دستور پدر، جهت تحصيل علوم دينى با كاروان حج به نجف اشرف عازم شد.
به اين ترتيب، در مجاورت حرم اميرمؤمنان (ع) رحل اقامت گزيد و تحت حمايت و نظارت آيت الله العظمى سيد ابو الحسن اصفهانى به تحصيل پرداخت. از جمله اساتيد ايشان علمايى چون: سيد باقر الشخص، جواد مغنيه و خود سيد ابوالحسن رضوان الله عليهم بودند.
پدرم يك بار در رؤيايى صادقه خود را در حال سفر به مدينه مىبيند كه امير مؤمنان (ع) وى را به اسم خطاب مىكنند و مىپرسند: كجا مىروى؟ پاسخ مىدهد: مدينه! حضرت مىفرمايند: «زود برگرد كه در آنجا نالهها برخواهد خاست و حوادثى عظيم در راه