97ايرانى ها را داشته است. اين قافله حدود دويست نفر مىشدند. اينها همه در رياض پايتخت نجد بودند. بعضى از منتهى اليه شمال، از نجف آمده و برخى از بوشهر آمدهاند كه خليج فارس را عبور كرده به بندر عجير آمده، از آنجا به هفوف و سپس به رياض مىآيند. در آنجا بعد از پرداخت آنچه مرسوم است كه امير فيصل معين كرده، عبور مىكنند. اين پولى است كه وهابيان متشدد از پيروان مذهب شيعه مىگيرند. مسؤوليت اينها را عبدالعزيز ابوبطين از نجد بر عهده دارد و مكلف به ارشاد حجاج و حفظ عقيده صحيح در ميان آنها در رفتن به مكه و برگشت از آنجاست. پالگريو مىنويسد:
پيش از اين در بارۀ راه حج، از طريق حائل و تلاشهاى امير طلال براى آوردن و بردن حجاج ايرانى از آن راه سخن گفتم. اما بايد بيفزايم كه راه ميانۀ نجد، نزديك است و به همين دليل ايرانى ها آن را ترجيح مىدهند. مشروط به آن كه ايمن باشند. آنها به رغم همۀ هزينهها و مشكلاتى كه براى اين راه طولانى دارند و به رغم آن كه فقط شش روز آن راه كوتاهتر است، در قبال تعهدى كه نسبت به سلامت آنها و كمكهاى ضرورى مىشود، رسوم معمول از طرف اين وهابى مستبد را مى پردازند. [ص320].
بر اساس قانون وهابيان، هر حاجى ايرانى بايد چهل ثمان ذهبى [كذا] براى عبور از نجد و چهل تاى ديگر براى عبور سالم از ديگر مناطق امپراتورى بپردازد. بنابراين، اين يعنى هشتاد ثمان ذهبى. در مقابل، امير حجاج را توسط يكى از امراى خود با امكانات لازم در اختيار آنها مىگذارد تا آنان را راهنمايى كنند. اما بايد توجه داشت كه اين شخص، مانند پادشاه خود رفتار كرده و در غارت شيعيان تا سر حد امكان پيش خواهد رفت. همه حكام محلى هم در راه رفت و برگشت با حجاج همين طور برخورد كرده و فرصت را در برخورد با «اعداء الله» [نامى كه وهابيان بر غير وهابيها اطلاق مى كنند] از دست نمىدهند. در وقت عبور، اموال آنها را به هر شكل غارت مىكنند. بدين ترتيب هزينۀ عبور يك حاج شيعى ايرانى در عبور از وسط جزيرة العرب، آن هم زير حمايت و ارشاد وهابىها، به حوالى يك صد و پنجاه ثمان ذهبى ميرسد كه معادل شصت ليره استرلينگ انگليسى است و اين هزينۀ بسيار بالايى براى حاج ايرانى و درآمد شگفتى براى عربهاست. خسارتهاى ظاهرى ديگرى را هم بر اين بايد افزود، درست مثل كندنِ مو بدن يا بدتر، كندنِ پوست بدن است! اين حال ايرانيهايى است كه ما با آنها ملاقات كرديم.