944. دربارۀ حضرت عيسى7 مى‌فرمايد: وَ جَعَلَني مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصاني بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا ؛12 «و مرا - هر جا كه باشم - وجودى پر بركت قرار داده تا زمانى كه زنده‌ام، مرا به نماز و زكات توصيه كرده است.»
5. دربارۀ اهل بيت ابراهيم (ع) يا اهل بيت پيامبر (ص) فرمود: . . . رَحْمَتُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَميدٌ مَجيدٌ ؛13 «رحمت خدا و بركاتش بر شما خانواده است؛ چراكه او ستوده و والاست.»
بند دوم: مكان‌هاى مبارك در قرآن
دربارۀ كعبۀ معظمه فرمود: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمين ؛14 «نخستين خانه‌اى كه براى مردم (و نيايش خداوند) قرار داده شده، همان است كه در سرزمين مكّه است، كه پر بركت و مايۀ هدايت جهانيان است.»
دربارۀ مسجد الأقصى و سرزمين‌هاى پيرامون آن؛ مانند فلسطين و شام فرموده است: ِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ. . . ؛15 و در جاى ديگر فرمود: «به مسجد الأقصى كه گرداگردش را پر بركت ساخته‌ايم.»
و فَلَمَّا أَتاهَا نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَة . . . ؛16 «هنگامى كه به سراغ آتش آمد، از كرانۀ راست درّه، در آن سرزمين پر بركت، از ميان يك درخت ندا داده شد.»
و وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الأَرْضِ الَّتي بارَكْنا فيها لِلْعالَمينَ ؛17 «و او و لوط را به سرزمين (شام) كه آن را براى همۀ جهانيان پر بركت ساختيم نجات داديم.»
و وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ اْلأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتي بارَكْنا فيهَا. . . ؛18 «و مشرق‌ها و مغرب‌هاى پر بركت زمين را به آن قوم به ضعف كشانده شده (زير زنجير ظلم و ستم) واگذار كرديم. . .» .
و يا در بارۀ يمن فرمود: وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتي بارَكْنا فيها قُرىً ظاهِرَةً ؛19 «و ميان آن‌ها و شهرهايى كه بركت داده بوديم، آبادى‌هاى آشكارى قرار داديم.»
و در بارۀ مكان فرود آمدن كشتى حضرت نوح (ع) فرمود: وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْني مُنْزَلاً مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلينَ ؛20 «و بگو: پروردگارا! ما را در منزلگاهى پر بركت فرود آر، و تو بهترين فرود آوردندگانى.»
دربارۀ مقصد سليمان7 فرمود: وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْري بِأَمْرِهِ إِلى اْلأَرْضِ الَّتي بارَكْنَا فيهَا ؛21 «و تند باد را مسخّر سليمان ساختيم كه به فرمان او به سوى سرزمينى - كه آن را پر بركت كرده بوديم - جريان مى‌يافت.»
بند سوم: زمان مبارك در قرآن
إِنَّا أَنْزَلْناهُ في لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرينَ ؛22 «ما آن قرآن را در شبى پر بركت نازل كرديم؛ ما همواره انذاركننده بوده‌ايم.»
بند چهارم: مبارك بودن قرآن كريم
تصريح برخى آيات كتاب شريف دربارۀ بركت و تبرّك جستن به قرآن كريم:
وَ هَذَا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذي بَيْنَ يَدَيْهِ. . . ؛23 «و اين كتابى است كه ما آن را نازل كرديم؛ كتابى است پر بركت، كه آنچه را پيش از آن آمده تصديق مى‌كند.»
و وَ هَذَا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ؛24 «و اين كتابى است پر بركت كه ما (بر تو) نازل كرديم؛ از آن پيروى كنيد و پرهيزگارى پيشينه نماييد، باشد كه مورد رحمت (خدا) قرار گيريد.»
و وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُون ؛25 «و اين (قرآن) ذكر مباركى است كه (بر شما) نازل كرديم؛ آيا شما آن را انكار مى‌كنيد؟ !»