124زيرا لعن كردن گروهى از مسلمانان بر گروهى ديگر، آن هم در موسم حج و در خطبه مهبط وحى و جايگاهى كه همۀ مسلمانان به سوى آن نماز مىخوانند با هيچ منطقى سازگار نبوده تا جزئيات آن در كتب تاريخ منعكس شود.
شرايط كنونى ما:
ممكن است با مطالعۀ اين حوادث و محتويات اين كتابها، تصور شود كه اين تأليفات مربوط به گذشتههاى دور و وقوع اين حوادث متعلّق به دوران حكومتهايى بوده كه از نظر سياسى با شيعيان در جنگ و نزاع بودند و از طرفى از ناآگاهى مسلمانان و بىاطلاعيشان كه هر تهمت و افترايى را به سادگى مىپذيرفتند سوء استفاده مىكردند.
ولى با يك توجه به شرايط كنونى و حقايق موجود، معلوم خواهد شد كه اين مسائل در دوران معاصر نه تنها فروكش نكرده بلكه با تحوّل زمان گستردهتر و عميقتر نيز گرديده است.
اگر در قرون گذشته كتابهايى مانند «منهاجالسنه» نوشته مىشد، امروز نه تنها از طريق كتابهاى فراوان و مقالههاى متنوع، بلكه از راه «اينترنت» و «ماهواره» نيز مطالبى به ظاهر علمى و متناسب فرهنگ روز، در سراسر دنيا بر ضدّ شيعه منتشر مىگردد و در بعضى از كشورها همان مطالب بىاساس و افتراهاى خانمان برانداز، به صورت متون درسى به دانشآموزان تدريس 1و تخم ذهنيت بدبينى نسبت به شيعه از دوران كودكى در دلها افشانده مىشود و از طريق نوار به درون خانۀ هر شهر نشين و روستايى راه پيدا مىكند.
و به قول يكى از شخصيتهاى بااطلاع، تنها در بيست سال اخير، بيش از سيصد جلد كتاب برضد شيعه منتشر گرديده است 2و اگر در قرن يازدهم و دوازدهم - كه به نظر مىرسد مواجهۀ صفويه با سلاطين عثمانى در متهم ساختن شيعه بىتأثير نبوده - چنين برنامههايى اجرا و از نظر افكار عمومى مورد قبول واقع مىشد، در قرن معاصر همان تهمت تكرار مىشود و در ذىحجۀ سال 1362 ق. مطابق با سال 1322 ش. پنجاه و شش سال قبل، حادثۀ قتل ابوطالب يزدى به همان اتهامِ آلوده كردنِ بيت شريف رخ مىدهد. 3و خبرگزارىهاى كشورهاى اسلامى آن را بعنوان مهمترين خبر روز، پخش مىكنند، و همين حادثه بود كه موجب قطع رابطۀ