48«از امام صادق عليه السلام از معناى فرمايش الهى (وللّٰهِ على النّاسِ. . .) پرسيدم كه شامل حج است‌نه عمره؟ امام عليه السلام فرمود: نه بلكه شامل حج و عمره است زيرا هر دو واجب‌اند.»

روايت از نظر سند صحيحه است و روايات ديگرى مانند صحيحۀ معاوية بن عمار ¹نيز هست كه نيازى به طرح آنها نيست.

3 - فمن حجّ البيت أو اعتمر فلا جناح عليه أن يَطَّوَّف بِهِما؛ ²«پس هر كس آهنگ خانه كند و يا عمره گزارد، بر او گناهى نيست كه بر گرد آن در (صفا و مروه) بگردد.» .

اشكال:

آية دلالت بر وجوب عمره ندارد، همانگونه كه دلالت بر وجوب حج نيز ندارد. بلكه تنها در مقام بيان اين است كه سعى بر اطراف آنها بى‌اشكال است و ناروا نيست؛ زيرا پيش از اسلام بر صفا و مروه دو بت بوده است از اين رو مسلمانان فكر مى‌كردند نزديك شدن به آنها گناه است. آيه در مقام زدون اين برداشت نادرست است و در مقام بيان وجوب عمره و حج نيست.

ب: روايات

افزون بر رواياتى كه در تفسير دو آيه وارد شده، روايات بسيار ديگرى نيز وجود دارد كه دلالت مى‌كند بر وجوب عمره.

بيشتر اين روايات از نظر سند و دلالت تمام است. صاحب وسايل‌الشيعه بابى تحت عنوان «وجوب عمره بر مستطيع» با دوازده روايت و بابى با اين عنوان كه: «عمرۀ تمتع مجزى از عمره مفرده است» با هشت روايت آورده است از جمله:

1 - عن أبي عبداللّٰه عليه السلام قال: «العمرة مفروضة مثل الحجّ» ؛ ³امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«عمره همانند حج واجب است.»

اين روايت از جهت دلالت تمام است و اما از نظر سند، طريق شيخ صدوق به مفضل بن صالح عبارت است از:

«وما كان فيه عن أبي جميلة المفضل بن صالح فقد رويته عن أبي رضي اللّٰه عنه عن الحميري عن أحمد بن محمد بن عيسى عن أحمد بن محمّد بن أبي نصر البزنطي عن أبي جميلة المفضل بن صالح» .