125عبيد را چنين نوشته‌اند: عبيد بن صداد (شداد) بن عاد بن عوص بن سام. [ ابن خلدون ] در [ كتاب ] «العبر» مى‌گويد: محل سكونت آنان در جحفه، بين مكه و مدينه بود كه ميقات احرام براى اهل مصر است، اما بعدها بر اثر سيل به هلاكت رسيدند.
گفته مى‌شود كه جحفه بين مكه و مدينه قرار دارد و به اين جهت جحفه ناميده شده كه سيل آن را ويران و خراب كرد (از مادۀ جحف) .
مسعودى مى‌گويد: بنيانگذار شهر مدينه يكى از افراد اين قوم به نام يثرب بن باسة بن مهلهل بن ارم بن عبيل بود. اما به عقيدۀ سهيلى، بنيانگذار يثرب، ارم پسر عبيل بوده است.
در هر حال به نظر مى‌رسد كه جحفه پس از آن سيل، آباد شده و تا قرن پنجم هجرى همچنان آباد بوده است؛ زيرا جغرافى‌دانى مانند بكرى (م487ه.) از آن ياد كرده، چنين مى‌نويسد: «جحفه آبادى گسترده و پهناورى است كه [ مسجد آن ] داراى يك منبر است» آنگاه مى‌افزايد: در ابتداى آن - از سمت مدينه - در محله‌اى بنام «عزور» مسجد النبى - ص -، و در آخرش - در سمت مكه - در كنار دو ستون، مسجد الائمه قرار دارد. 1گويا اين آبادى در قرن ششم خراب شده است. اين معنا از سخنان «ياقوت» (م626ه.) استفاده مى‌شود. وى مى‌گويد:
«جحفه - با ضم جيم و سكون هاء - آبادى بزرگى بوده كه [ مسجدش ] داراى منبرى بوده. . . اما اكنون ويران شده است» 2به نظر مى‌رسد جحفه تا زمان ما همچنان ويران بوده است و شايد به علت آن، تحول و دگرگونى مربوط به آباديهاى كنارۀ جاده‌هاى عمومى است؛ زيرا وقتى كه مسير جاده عوض مى‌شود، اين گونه آباديها كه از طريق مسافران و رهگذران درآمد دارند، متروك واقع شده، عوائد خود را از دست مى‌دهند و رو به ويرانى مى‌روند. چنانكه از گزارش جهانگردان مصرى و مغربى استفاده مى‌شود راه مدينه منوره به سوى مكه كه از مسير بدر و جحفه عبور مى‌كرده بعدها تغيير مسير داده از بدر، مستوره و رابغ عبور مى‌كرده است. 3اين بود آنچه از تاريخ قديم اين ميقات؛ به ويژه در دورۀ اسلامى به دست آورديم. از مجموع آنچه گفتيم چنين نتيجه مى‌گيريم:
1 - جحفه تا قرن پنجم هجرى آبادى بزرگى بوده كه [ مسجدش ] داراى منبرى بوده است.
2 - نخستين محلۀ آن - از سمت