124از «منزل» مسافت يك منزل، و مقصودشان از «راه» باز جادۀ سلطانى است.
منازلى كه در اين راه قرار گرفته بدين ترتيب است: 1 - فريش 2 - مسيجيد 3 - سقيا 4 - بئر مبيريك 5 - ابواء 6 - جحفه.
از مجموع آنچه گفتيم و بر اساس آنچه در نقشه‌ها ثبت شده، چنين نتيجه مى‌گيريم كه:
1 - جحفه در سمت شرق رابغ - اندكى متمايل به سمت جنوب - واقع شده است.
2 - از يكى ازدو راه ياد شده در زير، كه از جادۀ عمومى مدينه - مكه منشعب مى‌شود، مى‌توان به جحفه رسيد:
الف - از مركز شهر رابغ كه 22 كيلومتر راه است.
ب - از فرودگاه رابغ كه 9 كيلومتر راه است.
وضع جحفه در زمان قديم
داستان آمدن بنى عبيل به جحفه، پس از اخراج آنان از يثرب توسط عماليق كه به آن اشاره كرديم، حاكى از قدمت جحفه است و نشان مى‌دهد كه تاريخ آن به پيش از ظهور اسلام برمى‌گردد.
«زبيدى» مى‌گويد: «اين سرزمين مهيعه ناميده مى‌شد تا آن كه بنو عبيل در آنجا سكونت گزيدند. عبيل، با لام بر وزن امير است اما برخى آن را بنو عُبيد با دال، بر وزن زبير ضبط كرده‌اند كه درست نيست.
بنو عبيل برادران عاد بن عوص بن ارم بودند كه به دست عماليق فرزندان عمليق بن لاوذ بن ارم از يثرب بيرون شدند. پس از سكونت بنو عبيل در محل جحفه، سيل ويرانگرى جارى شد و از اين جهت آنجا «جحفه» ناميده شد. ابن دريد اين معنا را از ابن كلبى نقل كرده است» 1به گفتۀ قلقشندى: 2«عماليق قبيله‌اى از عرب «عاربه» و عرب «بائده» 3بودند. آنان از نسل عمليق (يا عملاق) بن لاوذ بن ارم بن سام بن نوح - ع - بودند و از نظر بلندى قامت و درشتى اندام، ضرب المثل بودند» طبرى مى‌نويسد: گروههايى از اين قوم در مناطق مختلف پراكنده شدند.
مردم شرق واهالى عمان و بحرين و حجاز از نژاد آنان بودند. پادشاهان عراق و جباران شام و فراعنه مصر نيز از اين قوم بودند.
«قلقشندى» به نقل از ابن كلبى، بنو عبيل را با دال ضبط كرده، مى‌گويد: «بنو عبيد قبيله‌اى از عرب «بائده» بودند. ابن كلبى گفته است: آنان از نسل عبيد بن ارم بن سام بن نوح - ع - بودند. اما بعضى نسب