126مدينۀ منوره - عزور ناميده مى‌شده و در آن مسجدى بنام مسجد النبى قرار داشته كه مسجد جامع بوده و منبرى جهت ايراد خطبه در نماز جمعه داشته است.
3 - در انتهاى آن - در سمت مكه - مسجد ديگرى بنام مسجد الائمه وجود داشته است.
4 - همچنين در انتهاى آن - باز در سمت مكه - دو ستون وجود داشته كه نشانۀ مرز ميقات يا انتهاى آن بوده است.
وضع كنونى جحفه
تا كنون سه بار براى مطالعه و بررسى و مشاهدۀ جحفه از نزديك، در سه تاريخ ياد شده در زير به اين منطقه سفركرده‌ام:
1 - سفر نخست، در اوائل سال 1402ه.
2 - سفر دوم، در تاريخ 7/5/1402ه. \ 2/3/1982م.
3 - سفرسوم، درتاريخ18/6/1409ه. \ 25/1/1989م.
در سفر نخست، همراه پسرم «اياد» از جده با يك اتومبيل شورلت رفتم. وقتى كه به فرودگاه رابغ رسيديم، در سمت راست جاده پياده شدم و ديدم زمين، شن زار و سنگلاخ و ناهموار است و هيچ علامت روشنى وجود ندارد كه مسافر بتواند به وسيلۀ آن به جحفه برسد از ترس اين كه راه را گم كنيم توقف كرديم تا بلكه كسى از راه برسد و بتوانيم همراه او حركت كنيم. در اين هنگام يك دستگاه اتومبيل وانت داتسون از راه رسيد، آن را متوقف كردم و راه را از راننده آن پرسيدم. او گفت: همراه من بياييد، راه من از ميقات است.
وقتى كه منارۀ مسجد از دور نمايان شد، راننده راه خود را گرفت و به سرعت رفت و ما را به حال خود گذاشت تا به علامت مناره پيش برويم. وقتى كه به در مسجد رسيديم پياده شده، داخل آن گشتيم، ديديم كف مسجد را خاك و ماسه پوشانده است چند مخزن آب در كنار مسجد وجود داشت تا براى غسل در حمامهاى مجاور، از آنها استفاده شود.
در داخل مسجد ناگهان چشممان به يك بدوى افتاد كه در گوشه‌اى از مسجد دست خود را زير سرش نهاده به خواب عميق رفته بود. فكر كرديم خادم مسجد است، بيدارش كرديم و پرسشهايى دربارۀ موقعيت مسجد از وى كرديم. گفت: اين مسجد به تازگى توسط دولت عربستان چسبيده به پايه‌هاى مسجد قديمى ساخته شده است، سپس بقاياى مسجد قديمى را