98حال كه زمان فرصتىبدو داد ومحبوبه خسّت بهخرجداد، روزگار راچه گناهىاست؟»
ابوطالب عموى پيامبر ص - نيز مىگويد: وليلة جَمْعٍ والمنازل من مِنىً
«آيا برتر از شب «جمع» و منازل منا و جمعيتى كه به مجرد صدور اجازه، چون بارانى پرشتاب، خارج مىشوند، حريم و منزلى وجود دارد؟»
جمع همان مزدلفه است كه به دليل تجمّع حجاج در آن، هنگام خروج از عرفه، جمع ناميده شده و مشعرالحرام در آن است و آن كه مدعى است جمع همان «قزح» است دچار پندار نادرستى شده است.
حجاجنمازهاى مغرب وعشارادرآنجا باهمجمعمىكنند ومىخوانند. سپس - طبق فتواى بيشترمذاهب - شب را همانجا بيتوته مىكنند و پس از خواندن نماز صبح راهى منا مىشوند.
عربها تنها با اجازۀ اجازه دهندهاى، از «جمع» خارج مىشوند. نخست صدور اجازه در انحصار خزاعه بود و آنگاه در اختيار عدوان قرار گرفت؛ ابو سياره يكى از فرزندان سعد بن وابش بن زيد بن عدوان بود.
شاعرى گفته است: نحن دفعنا عن أبى سيارة
«با اجازۀ ابوسياره و دوستانش، از بنى فزاره حركت كرديم و او كه بر اُلاغى سالم سوار بود و به سوى قبله مىرفت همسايگانش را فرا مىخواند.»
ابو سياره در حالى كه بر ماچه الاغى سوار بود، فرمان حركت را صادر مىكرد.
فزاره از غَطفان هستند و نمىدانم چگونه از موالى ابوسياره به شمار آمدهاند! و كسى را كه اين نكته را روشن كرده باشد نديدهام.
ابو سياره بامداد در حالى كه بر الاغى سوار بود پيشاپيش حجاج از جمع راه مىافتاد و خطبۀ زير را براى آنان مىخواند:
«پروردگارا! ميان همسرانمان صلح و صفا و ميان شبانان ما مودّت و مهربانى ايجاد كن و ثروت را ميان بخشندگان ما قرار ده.