127تا پيش از قرون وسطا آگاهيهاى ما دربارۀ اين جهانگردان اندك است، ليكن پس از قرون وسطا، تقريباً سالى دو نفر اروپايى به ديدار از مكه نايل شدهاند. روش و شيوۀ غالب اين افراد براى نفوذ به داخل مكه و مخفى نمودن حقيقت خود، همانا سكونت در يكى از كشورهاى اسلامى و معاشرت با مسلمانان و آموختن برخى از عادات و رسوم و احكام شرعى آنان، آنگاه يادگيرى زبان عربى يا يكى از زبانهاى مسلمانان نظير فارسى و تركى و سپس تظاهر به اسلام و مسلمانى بوده است، و بدين وسيله مىتوانستهاند بهمراه كاروان حجاج خود را به سرزمينهاى مقدس برسانند.
از ويژگيهاى سفر اين اروپاييان، خاطرهنويسى آنان است. اين افراد كه غالباً حسّ كنجكاوى و جمعآورى اطلاعات، آنان را به مكه مىكشانده، همواره با ديدى جز ديد مسلمانان شهر مكه و مردمان آن و مراسم حج و ديگر رويدادها را نگاه كردهاند، از اين رو نوشتههاى اين افراد - گو اين كه در برخى از موارد خالى از تعصب و غرضورزى نمىباشد. در مجموع بسيار سودمند و براى آگاهى از سير تاريخى وضعيت اجتماعى، سياسى، اقتصادى و عمرانى اين شهر، ارزشمند است. تقريباً تمامى اين جهانگردان اروپايى، بگونهاى برنامۀ سفر خود را ترتيب دادهاند كه بتوانند در مراسم حج حضور داشته باشند، از اين رو به تفصيل دربارۀ آن سخن گفتهاند، همچنين تعداد بسيارى از اينان پيش از استيلاى وهابيان به مكه رفتهاند و نوشتههاى آنان از جنبۀ اشاره به مزارات و مكانهاى مقدس و عقايد حقيقى مردم مكه، ارزشمند است. علاوه بر اين با مقايسۀ وضعيت كنونى مكه و آثار تاريخى موجود در آن با آنچه كه در سالهاى پايانى قرن هيجدهم بوده است مىتوان به عمق جنايتى كه وهابيان در زدودن آثار اسلامى مرتكب شدهاند پى برد.
از ديگر ويژگيهاى سفر اين اروپاييان آن كه تقريباً همگى - بجز در يك مورد - براى حفظ جان خود حقيقت اروپايى بودن خود را از همه مخفى كردهاند و بدين وسيله از خطر كشته شدن به دست مسلمانان در امان ماندهاند. البته يك مورد استثنا، همانا سفر جون (يا عبداللّٰه) فيلبى است. او نخستين اروپايى بود كه توانست علنى و در حالى كه سران و روحانيون وهابى او را همراهى مىكردند وارد مكه شود. مجموعۀ «مكه از ديدگاه جهانگردان اروپايى» خلاصهاى است از سفرنامۀ اين جهانگردان و خاورشناسان و ماجراجويان و جاسوسان اروپايى