27سپس مىگويد: اگر جبارى قصد ستمگرى داشت، خداوند او را سركوب و دماغش را خرد مىكند و در قيامت به عذابى دردناك گرفتار مىكند اما در دنيا چنين نيست؛ زيرا نه تنها در زمان حجاج ستمهايى به كعبه روا رفت، در زمان ما نيز بدتر از عصرِ حجاج انجام مىشود (اين همه سياستهاى ستمگرانه و استعمارانه، حضور بيگانگان در حجاز از اعمال حجاج بدتر است) 1و چنين نيست اگر كسى در آنجا ستمى كرد، خدا او را ريشهكن سازد. زيرا ستمهاى فراوانى در حجاز شده و مىشود ولى خداوند همچنان مهلت داده است» .
نقد سخن مذكور
لازم به يادآورى است موارد مذكور جزو آيات شمرده نشده تا ايشان بگويد: «كبوتر رم نمىكند؛ زيرا آنجا مأمن است» عمده همان جهات ديگر است كه حيوانات وحشى واقعاً كارى به حيوانات اهلى ندارند كه اگر ثابت شود، مطلبى است. و اما اين كه كبوترها بر بام كعبه نمىنشينند، مسلم نيست؛ زيرا گاهى ديده شده كه بر بام كعبه مىنشينند.
ليكن آنچه به عنوان آيت شمرده شده، اين است اگر كسى قصد تخريب كعبه را داشت، خدا به او مهلت نخواهد داد مثل جريان ابرهه اصحاب فيل كه معجزه و خارق عادت بود و اينگونه آثار، آثار تكوينى است كه بايد پابرجا بماند و كمترين سطح آيت بودن كعبه، آيت تكوينى بودن آن است كه هنوز امنيت در مكه هست و آن مردم سركشِ درنده را خداوند به گونهاى خاضع كرد كه درباره حرم، حرمت روا دارند و آيات: «واطعمهم من جوع و آمنهم من خوف» 2و «أوَ لَم يروا أَنّٰا جعلنا حرماً آمناً و يُتَخطَّفُ الناس من حولهم» 3و «قالو ان نتبع الهدى معك نُتخطَّفُ من ارضنا او لم نمكن لهم حرماً آمِناً يجبىٰ اليه ثمرات كِلّ شئ» 4همه مربوط به عصر جاهليت و