270طاغوتها براى تثبيت موقعيت خود و حفظ قدرتهاى پوشالى خويشتن و ثابت نگهداشتن وضع موجود، حق و باطل، درست و نادرست، همه را به يك چشم ديده و مىخواهند همه را راضى نگاهدارند.
گذشت و بزرگوارى:
آخرين نكته در فرهنگ وحدت يادآورى اين نكته است كه گذشت و بزرگوارى و كوتاه آمدن و چشم پوشى از حق شخصى و ترك خصومت و لجاج، عامل مهمّى در زمينۀ حصول اتحاد و يا نگهداشتن آن، مىتواند باشد؛ چنانكه بعكس، دامن زدن به اختلاف و اصرار بر اثبات گفتۀ نظرى خود از سوى فرد و يا جريانى مىتواند جامعهاى را برباد دهد و با گسترش دامنه اختلاف و تفرقه كاملاً از هم بپاشد.
امير المؤمنين - عليهالسلام - در برخورد با معاويه در جريان صفيّن طى نامهاى نوشت:
«و كان بدء امرنا انّا التقينا و القوم من اهل الشام و الظاهر ان ربّنا واحد و نبيّنا واحد و دعوتنا فىالاسلام واحدة و لانستزيدهم فىالايمان باللّه و التصديق برسوله و لايستزيدوننا. . .» . 1«در نخستين برخورد ما با اهل شام چنين مىنمود كه پروردگار ما يكى است و پيامبر ما يكى است و دعوت ما به اسلام يكسان است. و در گراييدن به خدا و تصديق پيامبر او فرقى با هم نداشته و ابداً بر يكديگر فزونى نداريم جز اختلاف در خون عثمان كه ما از آن بركنار بوديم. گفتيم بياييد با خاموش ساختن آتش پيكار و آرام كردن مردم، امروز چارهجويى كنيم تا كار محكم شود و نيروها گرد آيد تا