182منزلگاه دوّم خود اختيار نمود كه مقدارى از زندگى را در آنجا سپرى كرد، و مرگش نيز در آنجا واقع شد. كه بر اين اساس مدينه را «مختاره» هم مى‌نامند. ¹38 - دارُ الايمٰانِ: در واژه «ايمان» توضيح داده شد. و در روايات ديگر با همين هيئت تركيبى هم آمده است چنانكه مى‌خوانيم رسول خدا - ص - فرمود:

«المدينة قبّة الاسلام و دار الايمان و أرض الهجرة و مَبْوَءُ الحلال و الحرام» .

شهر مدينه همانند گنبدى، مظهر و نمايانگر دين مبين اسلام مى‌باشد، كه «دارايمان» و سرزمين هجرت و محلّ احكام خدا (حلال و حرام) است. ²39 - دار الّسُنَّة: محلّى كه شريعت قانون خدا در آن جا تدوين شده و لباس عمل پوشيده. ³40 - دار الّسَلاٰمَة: همان زرهى است كه انسان جنگجو را به هنگام مبارزه، از گزند دشمن حفظ مى‌كند. رسول خدا مى‌فرمايد: «در خواب خودم را در مقابل حيله‌هاى دشمنان در درع حصينه ديدم و سپس فرمود تأويل و تعبير آن، بودنم در مدينه است.» ⁴خداى - سبحان - رسول گراميش را در مدينه منوّرة حفظ نمود.

42 - ذاتُ الحُجَر: ⁵مدينه داراى خانه‌هاى زيادى بود كه از آن جهت «ذات حُجَر» ناميده شد و مفرد آن «حُجْرَة» است كه جمع آن بر دو هيئت «حُجَرْ و