181مگر اينكه خداى - سبحان - او را مغلوب مى‌كند. 132 - حَسَنَه
در تفسير آيه شريفهٌ: «والذين هاجروا فى اللّه من بعد ما ظلموا لنبوّئنَّهم فى الدينا حسنة ولأجر الاخرة أكبر لو كانوا يعلمون» 2آمده است كه خداوند در دنيا به مهاجران از مكّه - بعد از آنكه فشار زيادى را تحمل كردند - حَسَنه؛ يعنى مدينه را عنايت كرد.
فخر رازى از قول راويانى همچون: قتاده، شعبى و حسن نقل مى‌كند كه مقصود از حسنه در آيه شريفه «مدينه» است. 3
مرحوم طبرسى همين مطلب را از قول ابن عباس نقل مى‌كند. 4و گروهى ديگر از مفسرين حسنه را «بلدة حسنه» كه همان مدينه باشد معنا كرده‌اند. 533 - 34 - خَيِّره و خِيَرَه: هر دو نام از يك ماده هستند؛ يكى با فتح خا و تشديد راى مكسوره و ديگرى با كسر خا و تخفيف ياى مفتوحه. از آن جهت كه شهر مدينه داراى خيرات زيادى است و در روايت آمده است: «و المدينة خير لهم لو كانوا يعلمون» مدينه براى أهلش خير فراوان دارد. بر همين اساس مدينه را خَيِّره و خَيَره - ناميده‌اند. 635 - دارُ الأبْرٰارِ: جايگاه نياكان و انسانهاى شايسته همچون مهاجرين و انصار بويژه در سال هفتم هجرت كه «قلعه‌هاى خيبر» بدست لشكريان اسلام فتح شد در مدينه تحولى بوجود آمد و حاكميت و كثرت جمعيت از آن مسلمانان گرديد. 736 - 37 - دارُ المُخْتارِ: منزلگاه انتخاب شده. رسول خدا - ص - مدينه را