174در تفسير آيه شريفه «ألم تكن أرض اللّه واسعة فتهاجروا فيها» ¹گفته‌اند:

مقصود از «أرض اللّه» مدينه منوّره است ²و بعضى ديگر از علماى شيعه و سنّى آن را مطلق زمين معنا كرده‌اند و توضيح داده‌اند: توصيف «أرْض اللّه» به «وَاسِعَة» بيانگر مطلق زمين است و بر همين اساس دستور هجرت را به هر جايى كه بتوانند دينشان را حفظ كنند، داده است. ³3 - أَرْضُ الهِجرة: زمينى كه در آن هجرت تحقق پيدا كرد، رسول خدا - ص - به همراه عده‌اى از مسلمانان از مكّه مكرمه به مدينۀ منوّره هجرت كردند كه آنان را «مهاجرين» ناميدند و كسانى كه در مدينه پناه دادند نيز « أنصار» ناميده شدند.

بنابر نقل طبرانى پيغمبر اكرم - ص - مدينه را «أرض الهجرة» ناميدند. ⁴4 - 5 - أَكّٰالَةُ القُرى، و به عبارت ديگر: أكّالة البلدان مى‌باشد رسول خدا - ص - فرمود: «أُمرتُ بقرية تأكل القُرى» ⁵مأمور شدم به روستا و شهرى بروم كه أهل آن به خاطر اسلام آوردنشان بر شهرهاى ديگر چيره خواهند شد و خداوند آنان را يارى خواهد كرد.

علماى اهل حديث، اين روايت را دو گونه تفسير كرده‌اند:

1 - مدينه مركز اصلى لشكريان اسلام بوده است و از آنجا به ساير شهرها و بلاد غير مسلمان كه در فكر توطئه عليه اسلام بر مى‌آمدند، حمله مى‌شد و بعد از پيروزى، اموال غنيمتى و اسيران به مدينه منتقل مى‌شد.

2 - مخارج شهر مدينه در آن روز از طريق پرداخت ماليات شهرهاى ديگرى كه توسط مسلمانان فتح شده بود تأمين مى‌گرديد و لذا آن را «أكّالة البلدان» و يٰا «أكّالة القرى» ناميده‌اند. ⁶