61به شما روى كند و زمان مرگتان فرا رسد، به كار نيك مبادرت ورزيد؛ زيرا نعمت هاى دنيا ناپايدار است و كسى از آسيبش در امان نيست و از بدى هايش مصون نمىماند. فريبندهاى گذرا و نابود شونده و تكيه گاهى بىبنيان است.
اى بندگان خدا، از عبرت ها پند بياموزيد و از اخبار پيشينيان عبرت بگيريد و از تن آسايى و خوشگذرانى دست برداريد و از پندها بهره ور شويد. همين بس، كه قرآن در قيامت احتجاج كننده و مخاصمه گر شما باشد و نيز عطا و پاداش بهشتى و ترس و كيفر و وبال آتش براى عبرت گرفتن كافى است. همانا انتقام خداوندى و يارى او و احتجاج و مخاصمۀ كتاب، شما را كفايت مى كند.»
از اين نوع مواعظ در كلمات نورانى امام مجتبى(ع) فراوان است كه به ذكر همين دو نمونه عرشى و راه گشا اكتفا مىكنيم.
سبط گرامى پيامبر(عليهما السلام) ، در حوزۀ اخلاق، سياست، اقتصاد، فرهنگ و اجتماعات، خطبههاى بليغ و توصيه هاى نورانى فراوان دارد كه حقيقت آنها معرف و نمايانگر آن ا ند كه گويا پيامبر يا على(عليهما السلام) ، به ايراد سخن پرداخته و كلمات عرشى را بيان فرمودهاند!
حضور در صحنههاى پيكار
امام حسن مجتبى در كنار پدرش على بن ابىطالب(عليهما السلام) در صحنههاى پيكار و مبارزه و جبهههاى نبرد و دفاع از حقيقت مظلوم و در راستاى آرمان هاى امامت شيعى و دفاع از مظلوميت و جايگاه غصب شده، حضورى فعال و چشمگير داشت و در اين راه، همۀ وجودش را گذاشت تا آيندگان بدانند كه راه و صراط حقيقت مسدود نمىگردد گرچه لازم باشد سخنش را با پارههاى جگرش واگويد و اين است كه حسن بن على، سبط پيامبر، همواره در صراط مستقيم و دركنار پدرش، مدافع حقيقت مظلوم بود و اكنون به خواست پدر و دفاع از امامت راستينش در صحنههايى كه ياد مىشود، حضور پر نمودش را مىنگريم:
1. شركت و دعوت از مردم براى شركت در جنگ جمل
دوران بيست و پنج سال خانه نشينى امام على(ع) دورانى سخت براى خاندان اهلبيت و على(ع) بود. امام مجتبى(ع) در اين دوران، مادر بزرگوارش را از دست داد. آنان از دور نظارهگر اوضاع داخلى جامعۀ اسلامى بودند. تحولات دورۀ عثمان (خليفه سوم) در نهايت منجر