60
مواعظ رسا و بليغ امام مجتبى(ع)
امام مجتبى(ع)، به دليل تربيت شدنش در دامن رسالت و دامنهاى پاك پدر و مادر و نيز به دليل نوشيدن از حقايق وحيانى و سيراب شدن از حكمت نبوى، علوى و فاطمى، مواعظ بليغ و اثرگذارى را در طول حيات پربارش ايفاد نمود كه به دو نمونه از آنها اشاره مىكنيم:
1. جوامع الموعظه
«يَا ابْنَ آدَمَ عِفَّ عَنْ مَحَارِمِ اللهِ تَكُنْ عَابِداً وَ ارْضَ بِمَا قَسَمَ اللهُ سُبْحَانَهُ تَكُنْ غَنِيّاً وَ أَحْسِنْ جِوَارَ مَنْ جَاوَرَكَ تَكُنْ مُسْلِماً وَ صَاحِبِ النَّاسَ بِمِثْلِ مَا تُحِبُّ أَنْ يُصَاحِبُوكَ بِهِ تَكُنْ عَدْلًا إِنَّهُ كَانَ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ أَقْوَامٌ يَجْمَعُونَ كَثِيراً وَ يَبْنُونَ مَشِيداً وَ يَأْمَلُونَ بَعِيداً أَصْبَحَ جَمْعُهُمْ بَوَاراً وَ عَمَلُهُمْ غُرُوراً وَ مَسَاكِنُهُمْ قُبُوراً يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّكَ لَمْ تَزَلْ فِي هَدْمِ عُمُرِكَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ أُمِّكَ فَخُذْ مِمَّا فِي يَدَيْكَ لِمَا بَيْنَ يَدَيْكَ فَإِنَّ الْمُؤْمِنَ يَتَزَوَّدُ وَ الْكَافِرَ يَتَمَتَّع».
1
«فرزند آدم! از كارهاى ناروا كه خداوند حرام كرده، دامن پاك دار تا عبادت پيشه باشى و به قسمت الهى دل خوش دار تا توانگر شوى و حق همسايگان نيكو شمار تا مسلمان باشى و با مردم همان گونه كه دوست مىدارى با تو رفتار كنند، رفتار كن تا عادل باشى. پيش از شما مردمانى بودند كه مال بسيار اندوختند و كاخ هاى استوار بنا كردند و آرزوهاى دور و دراز داشتند ولى همۀ آنها به هلاكت رسيدند و اعمالشان فريبى بيش نبود و در گورها، جاى گرفتند. اى فرزند آدم، از روزى كه از مادر زاده شدى، همواره عمرت را تباه مىسازى و فرصت از دست مىدهى! پس، از امروز آنچه را كه در اختيار تو است، توشهاى براى واپسين روز برگير؛ زيرا مؤمن توشۀ آخرت فرا مىآورد و كافر، بهرۀ دنيايى مىبرد و به لذت ها مىپردازد.»
2. المبادرة الى العمل
«اتَّقُوا الله عِبَادَ اللهِ وَ جِدُّوا فِي الطَّلَبِ وَ تُجَاهَ الْهَرَبِ وَ بَادِرُوا الْعَمَلَ قَبْلَ مُقَطَّعَاتِ النَّقِمَاتِ وَ هَاذِمِ اللَّذَّاتِ فَإِنَّ الدُّنْيَا لَا يَدُومُ نَعِيمُهَا وَ لَا تُؤْمَنُ فَجِيعُهَا وَ لَا تَتَوَقَّى فِي مَسَاوِيهَا غُرُورٌ حَائِلٌ وَ سِنَادٌ مَائِلٌ فَاتَّعِظُوا عِبَادَ اللهِ بِالْعِبَرِ وَ اعْتَبِرُوا بِالْأَثَرِ وَ ازْدَجِرُوا بِالنَّعِيمِ وَ انْتَفِعُوا بِالْمَوَاعِظِ فَكَفَى بِاللهِ مُعْتَصِماً وَ نَصِيراً وَ كَفَى بِالْكِتَابِ حَجِيجاً وَ خَصِيماً وَ كَفَى بِالْجَنَّةِ ثَوَاباً وَ كَفَى بِالنَّارِ عِقَاباً وَ وَبَالًا».
2
«بندگان خدا! از گناه در پيشگاه خدا بترسيد و در طلب خشنودى پروردگار بكوشيد و در گريز از عذاب و خشم الهى تلاش كنيد و پيش از آنكه گرفتارى هاى خانمان برانداز