126اين صورت از او مقبول نيست؛ چه آنكه شما خود اهل قبله را غير از خود كافر مىدانيد و توجّه آنها را به سوى قبله در وقت نماز قبول حق و دليل اسلام مىدانيد؛ چه آنكه مىگوييد اينها خلفا را عقب سر انداخته اند و به قول آنها عمل نمىكنند. در اين صورت پس بايد امام را عقب سر نينداخت؛ چه آنكه او زنده است.
پس بايد كارى كرد كه هم توجّه به سوى قبله از دست نرود و هم احترام امام فوت نشود و جمع اين دو به اين است كه در قباب ائمه در وقت توجّه به سوى قبله از براى اداى نماز، در عقب قبر بايستند و يا در محاذى بالاى سر يا پايين پا، كه هر دو جهت محفوظ مانده شود و شيعه كه پشت به قبور ائمه در حال نماز نمىكنند براى اين جهت است، نه آنكه پشت به قبله و روى به قبر امام كنند درحال نماز و اين فرمايش از جناب قاضى يا براى عدم اطلاع است از عقايد شيعه و يا آنكه افترايى است از ديگران شنيده و باور كرده اند.
فرمود: جماعت شيعه از همۀ اينها گذشته سبّ خلفاى راشدين مىنمايند و كفرى بالاتر از اين نيست و كسانى كه مانند اين خلفا ركن ركين اسلام بودند و پيغمبر(ص) آنان را محترم شمرد، اين طايفه آنها را لعن و سبّ مىنمايند، در اين صورت جاى محكوميت به اسلام و ايمان از براى اين طايفه نمىباشد.
گفتم: جناب قاضى، تاريخ اسلام را مطّلع هستند كه در صدر اوّل اسلام چه واقع شد يا مطلع نيستند؟!
فرمود: مطّلع هستم.
گفتم: اما اينكه مىفرماييد شيعه خلفا را سبّ مىنمايند، شيعه دو طايفه مىباشند؛ يكى عوام و يكى خواص.
امّا خواص لعن به اسم نمىكنند، بلكه به طور كلّى لعن مىنمايند كسانى را كه خدا در قرآن آنها را لعن كرده در آيۀ شريفه كه مىفرمايد: (إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ) 1؛ «آن كسانى كه خدا و پيغمبر را اذيت و آزار مىنمايند، لعنت مىكند آنها را خدا در دنيا و آخرت.» خواصّ شيعه مىگويند: هر كس پيغمبر را اذيت كرد ما او را لعن مىنماييم و هر كس حقّ اهل بيت او را غصب نمود ما نيز او را لعن مىنماييم؛ چه آنكه غصب حقّ اهل بيت اذيت خدا و رسول است به طور محقَّق؛ از اين روى، مىگويند: «اللهمّ العن أوّل ظالم ظَلَم حَقَّ محمد و آل محمّد و آخر تابع له على ذلك». و اوّل غاصب هركس مىخواهد باشد و آخر تابع هم هر كه مىخواهد باشد. آيا شما كه خود را از مؤمنين حقّه مىدانيد اذيت كنندگان به پيغمبر و خدا و اهل بيت را