متن کتاب میقات حج (فارسی) - جلد 88 - صفحه 195

(5 تا 272)

19514. ابن تيميه همچون خواجه نصير اعتبارات ثلاث را پذيرفته و آن را ذهنى مى‌داند نه خارجى. ¹

15. ابن تيميه همچون متكلمان اماميه، عالم را كل ماسوى الله مى‌داند. ²

16. ابن تيميه با متكلمان اماميه در حدوثِ زمانى عالم هم رأى است و تفسير او با متكلمان گذشته تفاوت

دارد اما متكلمان اماميه بر خلاف ابن تيميه، به كسانى كه قائل به حدوث ذاتى عالم هستند نسبت

الحاد نمى‌دهد. ³

17. در باب مقولات ماهوى، برخى از سلفيه كاربرد الفاظى كه در لسان شرع نيامده، جايز نمى‌دانند. ⁴

اما ابن تيميه آنها را الفاظ عرفى مى‌داند و معناى آن را غير از معناى مورد نظر حكما ⁵مى‌شمارد،

البته متكلمان اماميه در بعضى موارد معناى حكما را مى‌پذيرند و در برخى موارد معناى ديگرى از

آنها اراده مى‌كنند. ⁶

18. ابن تيميه همچون متكلمان اماميه حصر موجودات به مقولات عشر را استقرايى مى‌داند و برخى

متكلمان اماميه در تعداد مقولات جوهرى و عرضى اختلاف كرده ا ند.

19. ابن تيميه جواهر عقلى را به عنوان موجودات خارج از ذهن نمى‌پذيرد اما خواجه نصير مى‌گويد: دليلى

بر امتناع آن نداريم، اگر چه دلايل حكيمان را نمى‌پذيرد. ⁷

20. ابن تيميه همچون خواجه نصير تركيب جسم از اجزاء لايتجزّا و يا تركيب آن از هيولى و صورت را

رد مى كند. ⁸

21. ابن تيميه حصر اجسام به فلكى و عنصرى را نمى‌پذيرد اما خواجه نصير آن را پذيرفته و هر كدام را

داراى اقسامى مى‌داند. ⁹

22. ابن تيميه هيولى را همان جسم و صورت را عرض قائم به جسم مى‌داند. خواجه نصير جسم را

شىء واحد متصل مى‌داند كه بى نهايت تقسيم پذير است (خارجى يا عقلى) ، ¹⁰اما صورت را

غير از عرض مى‌داند.

23. ابن تيميه و ابن قيم، تجرد نفس ناطقه را بر اساس رأى حكما نمى‌پذيرند اما آن را غير از بدن مى‌دانند

و ابن تيميه مفارق بودن نفس را جدايى نفس از بدن بواسطه مرگ مى‌داند و ابن قيم آن را جسم

لطيف و نورانى مثل آب در گل مى‌داند اما غالب متكلمان اماميه بويژه خواجه نصير نفس را مجرد

از ماده مى‌دانند. ¹¹

24. برخى از سلفى‌ها مانند ابن تيميه تقسيم موجودات به جواهر و اعراض را مى‌پذيرند و در

مصاديق آن، با متكلمان اماميه اختلاف دارند. ابن تيميه صورت را عرض لازم و صفات خدا را اعراض مى‌داند، اما متكلمان اماميه صورت را غير از عرض دانسته و صفات خدا را خارج از

1) . ابن تيميه، درء التعارض العقل و النقل؛ ج 4، ص176؛ حلى، همان، ص51

2) . ابن تيميه، همان، ص72 - 5؛ لاهيجى، گوهر مراد، ص229

3) . ابن تيميه، درء التعارض العقل و النقل، ص73؛ ابن ميثم قواعد المرام ص59 - 57؛ مقداد بن عبدالله سيورى، اللوامع الالهيه، صص149- 145

4) . ناصر بن عبدالكريم، العقل؛ مباحث فى العقيده، ص60

5) . ابن تيميه، درء التعارض العقل و النقل، ص277

6) . ابن تيميه، الرد على النطقيين، صص132 و 303؛ مقداد بن عبدالله سيورى، ص114

7) . ابن تيميه، مجموع فتاوى، ج 9، ص275؛ حلى، كشف المراد، ص176

8) . حلى كشف المراد، صص143 و 149؛ اين تيميه، درء التعارض العقل والنقل، الجزء الرابع، ص311؛ همو بيان تلبيس الجهميه، جزء 1 ص611

9) . ابن تيميه، الرد على المنطقيين، ج1، ص303؛ حلى، كشف المراد، صص156، 158و 163

10) . حلى، كشف المراد، ص149؛ ابن تيميه درء التعارض، ج 1، ص464

11) . ابن تيميه، الرد على المنطقيين، ج1، ص308؛ حلى، كشف المراد، صص182، 183؛ ابن قيم، الروح، ص179- 175

مشخصات کتاب

میقات حج (فارسی)جلد:88نویسنده:جمعی از نویسندگانناشر:سازمان حج و زیارت، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیاراتمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1392

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1جلد 2جلد 3جلد 4جلد 5جلد 6جلد 7جلد 8جلد 9جلد 10جلد 11جلد 12جلد 13جلد 14جلد 15جلد 16جلد 17جلد 18جلد 19جلد 20جلد 21جلد 22جلد 23جلد 24جلد 25جلد 26جلد 27جلد 28جلد 29جلد 30جلد 31جلد 32جلد 33جلد 34جلد 35جلد 36جلد 37جلد 38جلد 39جلد 40جلد 41جلد 42جلد 43جلد 44جلد 45جلد 46جلد 47جلد 48جلد 49جلد 50جلد 51جلد 52جلد 53جلد 54جلد 55جلد 56جلد 57جلد 58جلد 59جلد 60جلد 61جلد 62جلد 63جلد 64جلد 65جلد 66جلد 67جلد 68جلد 69جلد 70جلد 71جلد 72جلد 73جلد 74جلد 75جلد 76جلد 77جلد 78جلد 79جلد 80جلد 81جلد 82جلد 83جلد 84جلد 85جلد 86جلد 87جلد 88جلد 89جلد 90جلد 91جلد 92