171سعيد بن زيد (از عشرۀ مبشّره) ، معاوية بن معاويۀ ليثى، سلمة بن اكوع، عُمير بن سعد، محمد بن منكدر، ابن امّ‌مكتوم، عَتّاب بن اَسيد (كه به قولى در طائف كشته شد) ، نوفل بن معاويه، جعفر بن محمد حنفيّه، عبدالله بن ابى‌اوفى، عبدالله بن مسعود، سعيد بن مسيّب، قيس بن سعد، عبدالله بن سلام، صفوان بن سليم، عبدالله بن عبدالعزيز عُمرى، سعيد بن ابراهيم بن عوف، عبيدالله بن عبدالله بن عُتبة بن مسعود، ابوطلحه زيد (كه به قولى در يكى از جزاير دريا درگذشت) ، ابوسفيان بن حارث برادر رضاعى پيامبر (ص) ، عمرو بن امّ‌كلثوم، ابوقتادة بن ربعى، و بسيارى ديگر از صحابه و تابعين كه قبور برخى از آنان شناخته شده و قبور ديگران ناشناخته است.
او همچنين با اشاره به اينكه مالك بن انس به قولى از ابدال اربعين بوده، نوشتۀ روى قبر وى را بدين شرح بازخوانى كرده است:
«بسم الله الرحمن الرحيم. كلّ نفسٍ ذائقة الموت (تا آخر آيه) . هذا قبر مالك بن أنس بن عامر الاصحبي من بني تميم بن مرّة من قريش عاش خمساً وثمانين سنة توفي سنة تسع وسبعين ومائة ودُفن بالبقيع» .
ديگر اماكنى كه هروى به وجود آنها در مدينه اشاره كرده است، عبارت‌اند از:
- قبر عبدالله پدر پيامبر (ص) در دار النابغه، (ص 93)
- قبر حكيم بن حزام در «بلاط الفاكهه» ، (ص 94)
- قبر عروة بن زبير در روستايى نزديك مدينه، (ص 94) كه پيش‌تر محل آن را وادى‌الفَزَع ذكر كرده است،
- مسجد قبا، وچاه آبى كه پيامبر در آن آب دهان خود را انداخت وآب آن شيرين شد. (ص95)
اُحُد و ساير اماكن حجاز
از ديگر اماكن متبركه و زيارتى نزديك مدينۀ منوره، «اُحد» است كه هروى درباره آن مى‌نويسد:
«كوه احد در شمال مدينه و نزديك‌ترينِ كوه‌ها به اين شهر است و در آن واقعۀ اُحد رخ داد و هم در آنجا مدفن حمزه، عموى پيامبر خدا (ص) و عبدالله بن جحش در يك قبر واحد، و تعداد هفتاد تن از شهدايى كه با وى شهيد شدند، مانند مصعب، سعد بن ربيع، عبدالله ابن حرام، وهب بن قابوس مُزَنى، حنظلة بن ابى‌عامر، عمرو بن جموح، انس بن نضر و ابوالدحداح قرار