172دارد. . . و در احد غارى كه پيامبر در آنها ايستاد وجود دارد.» (ص 95)
هروى همچنين از برخى منزلگاه‌هاى حاجيان در مسير عراق به حجاز ياد مى‌كند، از جمله:
عُذَيب كه در آن قبر حَصين بن وَحوَح انصارى قرار دارد؛ مسجد سعد بن ابى‌وقاص؛ و رَبَذه كه در آن قبر ابوذر غِفارى و قبر همسرش قرار دارد. (ص 84)
او همچنين اشاره كرده است كه در مسير مدينه تا تبوك، هفده مسجد منسوب به پيامبر (ص) وجود دارد كه معروف و شناخته شده است؛ و در تبوك نيز ديوارى است منسوب به پيامبر (ص) (ص96)
در پايان، گفتنى است هروى در جايى كه از مزار منسوب به محمد حنفيه در جزيرۀ خارك سخن گفته (ص 83) ، مدفن صحيح وى را شهر طائف دانسته و سپس از ديگر شخصيت‌هاى مدفون در طائف ياد مى‌كند كه عبارت‌اند از:
عبدالله بن عباس، عبدالله بن حارث، جُليحه، حباب بن جبير، حارث بن عبدالله بن اوس، سهل بن ابى‌صعصعه، منذر بن عبدالله انصارى، قثم بن ثابت، و به قولى سعد و سعيد (كه در جاى ديگرى از كتاب خود (ص 81) ، آنها را دو تن از صحابه پيامبر (ص) دانسته است كه البته به قول ديگرى نيز در عقيق از دنيا رفته‌اند، اما به قول صحيح‌تر در مدينه مدفون ا ند) .