170در سال دوم هجرى به سمت كعبه توجّه نمود.
- مسجد بنوظفر، كه به گفتۀ هروى در آن سنگى وجود دارد كه پيامبر (ص) بر آن نشسته
است و هر زنى كه به آسانى نمى‌تواند باردار شود، روى آن مى‌نشيند و باردار مى‌شود؛
و اين امر در مدينه مشهور است.
- مسجد بنى‌حارثه، مسجد بنى‌الحارث بن خزرج و مسجد بنى‌بياضه.
اما خانه‌هاى تاريخى مدينه كه هروى به آنها اشاره كرده، عبارت‌اند از:
دارالشفا، خانۀ ابوبكر، خانۀ عمر، خانۀ عثمان، خانۀ على (ع) ، «مكتب» امام حسن و امام حسين (عليهماالسلام) ، خانۀ عباس، خانۀ حمزه، خانۀ صفيّه عمۀ پيامبر خدا (ص) ، خانۀ بلال، خانۀ انس بن مالك، خانۀ عبدالله بن عمر، و خانه‌هاى طلحه، زبير، سعد و سعيد.
هروى پس از بيان مساجد و خانه‌هاى مدينه، به قبرستان بقيع مى‌پردازد و پس از اشاره به اينكه نخستين شخص مدفون در بقيع ابو امامه و به قولى عثمان بن مظعون بوده است، از گنبد عباس عموى پيامبر (ص) ياد مى‌كند و اسامى چهار امام شيعه؛ يعنى امام حسن مجتبى، امام زين‌العابدين، امام محمد باقر و امام جعفر صادق (عليهم السلام) ، كه در كنار عباس به خاك سپرده شده‌اند، نام مى‌برد و به محل ولادت و عمر هر يك از آنها اشاره مى‌كند.
او سپس به بيت‌الاحزان فاطمه (عليهاالسلام) اشاره مى‌كند و سه قول در باب مدفن ايشان بيان مى‌كند:
قول اول بيت‌الأحزان، و قول دوم آن است كه وى در گنبد عباس كه قبر فرزندش امام حسن (ع) نيز در آن واقع است، دفن گرديد؛ و قول سوم آن است كه ايشان در خانۀ خود، كه در آن وفات يافته، به خاك سپرده شده است. او پس از بيان اين اقوال عبارت «والله اعلم» را به‌كار مى‌برد.
هروى سپس تعدادى از صحابه، تابعين و علماى مدفون در بقيع را نام مى‌برد كه عبارت‌اند از:
عبدالله بن عباس، صفيّه عمۀ پيامبر، همسران پيامبر (ص) (كه در جاى ديگرى از كتاب خود (ص 14) اسامى آنها را عايشه، حفصه، ام‌سلمه، امّ‌حبيبه، زينب بنت جحش، صفيه و ام‌ايمن ذكر كرده است) ، ابراهيم فرزند رسول الله (ص) ، عثمان بن عفان، مالك بن انس، اُبى بن كعب، اُسيد بن حُضير، اويس بن خولى، ارقم، بَراء بن معرور، جابر بن عبدالله انصارى، جُبير بن مُطعِم، حاطب بن ابى‌بَلتَعه، زيد بن ثابت، زيد بن خالد جُهَنى، مغيرة بن اخنس بن شريق، صهيب رومى، مقداد بن اسود، محمد بن مسلمه، ابوالهيثم بن تيهان، عبدالرحمان بن حارث، عبدالرحمان بن عوف زُهرى، سعد بن ابى‌وقّاص،